Armoe of rijkdom?

Armoe of rijkdom?

Nu ik mijn plastic verpakkingsmateriaal gescheiden mag inleveren is mijn hoeveelheid restafval nog kleiner geworden. Vandaag vertelde ik nog dat ik het groene uitzicht vanuit mijn flat mis. Dit terwijl anderen vooral praten over de bergen rommel bij de ingang van de flat. Alsof hoogbouwflats alleen maar een verzamelplek zijn voor rommel en rotzooi. De kleine en versnipperde nieuwbouwwijkjes die in de plaats van de flats zijn gebouwd laten goed zien waar het afval vandaan komt. Al jarenlang is bij dezelfde voordeuren regelmatig een vuilnisstort te vinden. Goede meubels, kleding op een hoop gegooid met allerlei viezigheid vermengd verwaait tot een smerigheid die na het weghalen nog steeds herkenbaar blijft als een no go area. De hoeveelheid geld die in de sloop van de flats verdwenen is stoort mij nog steeds, vooral vanwege deze vieze plekken.

Typisch is dat deze smerige straathoeken de aanduiding zijn van huisnummer met veel sociaal leed. Natuurlijk is iedereen zelf verantwoordelijk voor zijn of haar misstappen. Maar als blijkt dat deze misstappen van generatie op generatie worden doorgegeven mag de overheid een gepaste helpende hand aanreiken.

Met folders en ander voorlichtingsmateriaal wordt van alles verteld over gescheiden afvalinzameling. Toch zie ik daar te weinig van te terecht komen. Bij teveel mensen is er een rond gat waar al het afval bij elkaar komt. Bij te veel armere gezinnen wordt vooral veel bulk gekocht en weer weggegooid zonder dat er duurzamer, goedkoper wordt ingekocht.

Ik blijf het idee houden dat huishoudens waar net even iets meer te besteden is er minder afval wordt gemaakt. Maar ook dat dit afval beter gescheiden wordt en daardoor weer bruikbaar blijft. En dat bij een paar huishoudens net op of onder de armoedegrens de ongesorteerde afvalbergen voor de deur blijven bestaan. Alsof de zorgen tussen de oren buiten ook zichtbaar zijn bij de voordeur. Een opgeruimd huis geeft ook een opgeruimd gevoel. Een helpende hand van de overheid kan bij de duidelijk herkenbare gezinnen hulp bieden. En juist die rijkdom gun ik gezinnen in armoe. De miljoenen verspild bij de sloop van de Bijlmer Hoogbouwflats zijn niet meer terug te halen. Maar het geld dat nu aan waardeloos voorlichtingsmateriaal wordt besteed kan wel zinvoller ingezet worden.

In andere landen leven de armen op het afval van de rijken. In andere landen leven armen van het uitzoeken, sorteren en hergebruiken van het afval van de rijken. In de natuur bestaat geen afval, maar krijgt alles een functie in de levensloop van een volgend organisme in de grote kringloop van onze Aarde. Kunnen wij mensen iets leren van deze Natuurlijke kringloop op Aarde? Kunnen wij mensen leven in de rijkdom die de Aarde ons biedt? Of gaan wij allemaal langzaam dood in de armoede van het leven in ons eigen vuil!

Advertenties

Over Rob Alberts

Mensen, natuur, de aarde, planten en dieren hebben mijn interesse. Monumentale Bomen fascineren mij. Onderwijs is mijn passie. In 1988 ben ik in de Bijlmermeer komen wonen. De mensen, het groen, de andere manier van bouwen / wonen hebben mijn hart gestolen. Zonder ver te reizen is hier de hele wereld binnen handbereik. Rondom mijn huis geniet ik vooral van de Familie Pimpelmees. In december 2009 ben ik gaan bloggen over wat mij opvalt of wat mij bezig houdt.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s