Een kletsverhaal? Sociale cohesie in de Bijlmermeer

Een kletsverhaal? Sociale cohesie in de Bijlmermeer

Uit mijn Brabantse jeugd herinner ik mij het buurten met de buren. Alle mensen uit de buurt waren toen als een familie. In de stad is het woord buurt voor mij veranderd. Een buurt geeft ongeveer aan waar ik  woon. En veel buren herken ik wel van gezicht, maar ken ik niet. En met sommige buren wissel ik zelfs geen woord. Wel fiets ik regelmatig langs een buurthuis. Kaal en donker van binnen en zeker niet uitnodigend om naar binnen te gaan.

In mijn flat Echtenstein bezocht ik weer wel regelmatig de collectieve ruimte. Met plezier denk ik terug aan een gezellige middag met mijn buren of een bijeenkomst over de flat en de omgeving van de flat. Ik heb zo een paar fijne en plezierige mensen lern kennen. Met de meer dan 500 huisnummers is de flat Echtenstein voor mij mijn buurt geworden. In andere collectieve ruimtes ben ik  doorgezakt en heb ik veel plezier gemaakt.

Voor wijkbijeenkomsten kom ik nu af en toe in of een Multifunctionele Centrum of in een Huis van de Wijk. Een Multifunctioneel Centrum klinkt mij afstandelijk en zakelijk in de oren. Een Huis van de Wijk kan ik niet helmaal plaatsen. De collectieve ruimtes in de hoogbouw worden op een eenvoudige manier gefinancierd. In de huur van elke woning zit gewoon een kleine opslag voor het gebruik van de collectieve ruimte. Het beheer en gebruik is volledig in handen van de huurders / bewoners zelf. Een Multifunctioneel Centrum en een Huis van de Wijk wordt natuurlijk bekostigd uit onze belasting. Het personeel dat bij een Multifunctioneel Centrum en een Huis van de Wijk werkt is weer in dienst van een Welzijnsorganisatie die weer afhankelijk is van subsidie door de overheid.

De buurthuizen in Amsterdam-ZuidOost ken ik vooral van grote verjaardagsfeesten en bruiloften. Goedkope en bereikbare feestzaaltjes zijn er niet.Maar het huren van de buurthuizen is voor mij altijd een schimmig gebeuren geweest. Zeker omdat er jaarlijks bij de bespreking van de stadsdeelbegroting geconstateerd wordt dat er heel veel onduidelijkheid is bij de huurbetalingen van de buurthuizen.

Veel wordt er gesproken over de noodzaak van sociale cohesie. De toenemende verstedelijking maakt dat we steeds minder binding met hun buurt krijgen. Ook komen we er achter dat we in Nederland te maken hebben met een vergrijzing. En dat we steeds meer Zorg nodig hebben.

Het idee van collectieve ruimten spreekt mij nog steeds erg aan. En in Gravestein, Grubbehoeve en Kikkenstein wordt door de bewoners nog steeds aktief gebruik gemaakt van hun collectieve ruimte. Mooi zoals een idee bij de bouw van deze flats nu nog steeds functioneert.

struikgewas.punt.nl

gravestein.punt.nl

http://www.grubbehoeve.nl

http://www.grubbehoeve.net

kikkenstein.punt.nl

Advertenties

Over Rob Alberts

Mensen, natuur, de aarde, planten en dieren hebben mijn interesse. Monumentale Bomen fascineren mij. Onderwijs is mijn passie. In 1988 ben ik in de Bijlmermeer komen wonen. De mensen, het groen, de andere manier van bouwen / wonen hebben mijn hart gestolen. Zonder ver te reizen is hier de hele wereld binnen handbereik. Rondom mijn huis geniet ik vooral van de Familie Pimpelmees. In december 2009 ben ik gaan bloggen over wat mij opvalt of wat mij bezig houdt.
Dit bericht werd geplaatst in Amsterdam, Politiek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s