Het nieuwe leren ……

Het nieuwe leren ……

Zo’ n eeuw geleden hebben wij in Nederland het wetje van van Houten gekregen. Nu wordt er nog steeds gerommeld met verschillende onderwijsvisies. Laten we nog iets verder terug gaan in de tijd. Een gemiddelde leeftijd van 40 jaar is lang erg mooi geweest. Tussen 10 en 15 jaar seksueel aktief worden, kinderen groot brengen en uiteindelijk sterven. Nu worden er allerlei leeftijdsfases onderscheiden en ligt de gemiddelde leeftijd tussen de 75 en 80 jaar. Baby, peuter, kleuter, kind, puber en jong volwassene zijn nieuwe begrippen. Leren en ervaren op diverse vlakken beslaat een groot gedeelte van onze jeugd.
Leren en ervaren is alleen maar mogelijk als grenzen worden opgezocht en overschreden. Juist het opzoeken van grenzen en (on-)mogelijkheden geeft ruimte voor nieuwe ontdekkingen. Volwassenen kijken vaak heel behoudend naar de jeugd, vergetend dat zij zelf ook een roekeloze periode in hun leven hebben gekend. Het groot brengen van kinderen is in de loop der jaren eigenlijk niet veranderd. Beschermen en op weg wijzen is altijd de hoofdtaak van ouderen geweest. Toch vind ik steeds meer dat hier veel in aan het ontsporen is. Beschermen en begeleiden wordt niet meer gewaardeerd. In het OnderwIjs wordt de verantwoordelijkheid van het leren steeds meer bij de kinderen gelegd. Terwijl juist het dragen van verantwoordelijkheid een groeiproces is dat steeds langer en belangrijker is geworden in de ontwikkeling van de mens.
Dit betekent dat ook het beschermen en begeleiden van ouderen een steeds belangrijkere taak is geworden. Tweede fase, studiehuis en het nieuwe leren zijn ontwikkelingen die volledig voorbij gaan aan het opzoeken van grenzen bij de jeugd. Excessen als overmatig blowen en comazuipen zijn van die extreme voorbeelden van het opzoeken van grenzen. Tegenvallende studieresultaten zijn het andere voorbeeld.
Ik vraag mij af wanneer er gekeken wordt naar de kennis uit de ontwikkelingspsychologie voor het ontwikkelen van nieuwe onderwijsmethoden.
De onderwijsresultaten zullen dan flink verbeteren…..
Zonder dat maatschappelijke verontwaardiging een rol speelt bij het nieuwe denken in Onderwijsland!
Advertenties

Over Rob Alberts

Mensen, natuur, de aarde, planten en dieren hebben mijn interesse. Monumentale Bomen fascineren mij. Onderwijs is mijn passie. In 1988 ben ik in de Bijlmermeer komen wonen. De mensen, het groen, de andere manier van bouwen / wonen hebben mijn hart gestolen. Zonder ver te reizen is hier de hele wereld binnen handbereik. Rondom mijn huis geniet ik vooral van de Familie Pimpelmees. In december 2009 ben ik gaan bloggen over wat mij opvalt of wat mij bezig houdt.
Dit bericht werd geplaatst in Onderwijs en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s