Krijg de kleren?

Krijg de kleren?

Sinds een tijdje weer staat er op de hoek van de straat een Kledingcontainer. En sinds meer dan een jaar ben ik al niet meer in een klerenwinkel geweest. In mijn herfstvakantie heb ik wel mijn winterkleren te voorschijn gehaald. En de typische zomerkleren zijn weer iets verder in de kast verstopt.

Op school verbaas ik mij vaak over de luchtige kleding waarin mijn leerlingen rondlopen. Bij mij hebben zij het extra beroerd. De 2 raampjes in mijn lokaal staan altijd open. En als de gang rustig is dan gaat de lokaaldeur ook nog eens open. Alle frisse lucht is in mijn lokal welkom. (25 % van de zuurstof die wij inademen gaat naar onze hersenen.)

Gevoel voor mode heb ik totaal niet. En een oog voor mode heb ik ook weer niet. Al heb ik wel het idee dat mijn verouderde kleding soms weer goed meekomt met de weer terugkerende mode ideeen.

Mijn kleding opmerkingen naar de kinderen zijn meestal meer gericht op het dagelijkse weer en het Nederlandse klimaat. Al ben ik wel blij dat de tegenwoordige kleding weer redelijk bedekkend is. De te kleine kledingstukken vond ik beschamend om naar te kijken. Maar misschien vinden anderen dat weer mijn preutse inslag. Al zijn er momenten geweest dat ik toch echt teveel van de vormen en de blote huid van leerlingen heb gezien. En dan bedoel ik dat ik wel verplicht werd om ergens naar te kijken. Terwijl ik toch echt de noodzakelijke professionele afstand wil aanhouden!

Hoewel mijn gewicht langzaam schommelend naar beneden gaat, ben ik dit weekend uit een van mijn broeken gescheurd. Ik zal dus vandaag in een plastic zak gewikkeld het eerste kledingstuk in de nieuwe kledingcontainer gaan gooien. Ik ben benieuwd hoeveel buren mij al vooruit zijn gegaan. Want de discussie is tot nu toe vooral gegaan over het uiterlijk van deze kledingcontainer en juist niet over het gebruik.

Mijn voorkeur gaat er naar uit om kleding aan liefdadigheid te geven. Maar ik kan al zo slecht afstand doen van mijn kleren. En kapotte kleding is niet weg te geven. Wel moet ik nu weer een nieuwe spijkerbroek aanschaffen …. Gelukkig ben ik in de situatie dat ik mijn kleren kan kopen. Maar met alle nieuwe bezuinigingen en de komende ontslagronden ziet het er naar uit dat steeds meer mensen hun kleren  meten krijgen!

Dus misschien is een betere titel voor dit blog: Geef de kleren!

Advertenties

Over Rob Alberts

Mensen, natuur, de aarde, planten en dieren hebben mijn interesse. Monumentale Bomen fascineren mij. Onderwijs is mijn passie. In 1988 ben ik in de Bijlmermeer komen wonen. De mensen, het groen, de andere manier van bouwen / wonen hebben mijn hart gestolen. Zonder ver te reizen is hier de hele wereld binnen handbereik. Rondom mijn huis geniet ik vooral van de Familie Pimpelmees. In december 2009 ben ik gaan bloggen over wat mij opvalt of wat mij bezig houdt.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s