Open Huis?

Open Huis?

De woningmarkt zit volledig in het slop. En op de meest gastvrije manieren proberen mensen hun huis onder de aandacht te brengen van eventuele kopers. Open Huisdagen met koffie en huisgemaakte taart en/of koekjes moeten de kopers over de drempel krijgen. Openstaande voordeuren nodigen de gasten om naar binnen te komen. En op allerlei internetsites wordt het mooie wonen in het fijne huis ook aan de man gebracht. En als ik dan kijk naar alle uitingen van privezaken op het internet lijkt het wel of we nu allemaal leven in het tijdperk van Open Huis houden. Tot in het kleinste detail mag iedereen op tv, internet en op straat meekijken, meelezen en meegenieten met ons priveleven.

Als ik naar de nieuwgebouwde huizen kijk lijkt het wel of de moderne architect hier op inspeelt. Met grote ramen kunnen we als voorbijgangers meekijken naar het priveleven in alle nieuwgebouwde huizenblokken. En daar verbaas ik mij dan weer. Want alle grote raamoppervlakken worden met alle soorten gordijnen volledig afgesloten en op de brievenbus ontbreekt een naambordje. In mijn stadsdeel wonen vooral alleenstaande moeders. De statistieken bekijkend concludeer ik dat er dus ook veel mannen zonder eigen huis rondlopen. Een aantal van deze mannen zijn een aktie begonnen. De ene keer hoor ik over Vitamine V, zoals in Vitamine Vader. De andere keer hoor ik over D.A.D., als in Dedicated Active Dad. In de bijeenkomsten van deze vaders worden ervaringen en gevoelens uitgewisseld. Eigen leed in het gemis van een vader wordt omgezet in gelukkig zijn bij het opgroeien van hun eigen kinderen. Het vertellen van deze verhalen geeft een beeld van hun eigen ouderlijk huis en het nieuwe huis dat deze ouders aan het inrichten zijn.

Door telefoongesprekken in de metro zijn de ruzies in relaties vaak luid en duidelijk te volgen. Het gesis en gefluit naar alle voorbijlopende vrouwen op de marktpleinen laat zien dat er weinig trouw en duurzaamheid in de relaties is te ontdekken. Ook zijn op de sociale media met de meest pikante foto’s de nieuwste veroveringen te bewonderen. En in reality soaps kun je van celebrities en onbekenden het geluk maar vooral ook het ongeluk bekijken.

En dan wil ik weer even terugkomen bij de open huizen. Zal het zo zijn dat als er geen gordijnen of rolluiken meer nodig zijn er meer liefde en geluk binnenshuis te vinden is? Tussen de regels door is soms mijn geluk op het internet te lezen. Op mijn gezicht kan de goede kijker een glimlach ontdekken. En voor de geinterresseerde mijn gordijnen zijn altijd open of ontbreken bij de meeste ramen. Jammer genoeg zijn bij sommige kamerdeuren in mijn huis de uitgevochten ruzies van vorige bewoners nog wel te zien. Maar ik ben nu gelukkig in mijn huis en jullie zijn welkom voor een kop koffie.

Advertenties

Over Rob Alberts

Mensen, natuur, de aarde, planten en dieren hebben mijn interesse. Monumentale Bomen fascineren mij. Onderwijs is mijn passie. In 1988 ben ik in de Bijlmermeer komen wonen. De mensen, het groen, de andere manier van bouwen / wonen hebben mijn hart gestolen. Zonder ver te reizen is hier de hele wereld binnen handbereik. Rondom mijn huis geniet ik vooral van de Familie Pimpelmees. In december 2009 ben ik gaan bloggen over wat mij opvalt of wat mij bezig houdt.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s