Subsidie en bobo’s

Subsidie en bobo’s
Bestuurders en politici hebben in Amsterdam-ZuidOost een speciale manier van lopen. Het beste is deze loop te omschrijven met zien en gezien worden. Deze groep loopt handenschuddend en glimlachend rond. De tweede groep deelraadsleden loopt zonder op of om kijkend. Deze groep is vaak per vergissing door de politieke partij op een kieslijst gekomen, contacten in het stadsdeel ontbreken meestal. In de afgelopen 20 jaar zijn er een aantal subsidie bolwerken opgebouwd. De grootste bevolkingsgroepen hebben als eerste een groot clubhuis gekregen. De volgende bevolkingsgroepen hebben daarna een kleiner clubhuis gekregen.
De bestuurders en politici zorgen vooral dat zij door de subsidiegebruikers gezien worden. Een handdruk, glimlach en vriendelijk praatje zorgen dat de warme band onderhouden wordt. De tweede groep deelraadsleden is veelal nooit in een subsidiebolwerk binnen geweest en heeft ook geen idee wat de doelstellingen zijn van de bijbehorende stichting.
Tijdens verkiezingscampagnes worden de beloften vaak eenvoudig genoemd. Jullie stemmen op mij en ik zorg dat jullie subsidie blijft en zelfs verhoogd wordt. Nu is er alleen iets aparts aan de gang. Ontmoetingscentrum Bolletrie is gesloten. Vikaash is meer en meer een ruimte voor kinderopvang en kerkdiensten. En Pos Nor is vaker gesloten dan open. Het gebruik van toegekende en verkregen subsidies is steeds onduidelijker geworden. En de opgebouwde netwerken voor de grootste bevolkingsgroepen vallen steeds meer uit elkaar.
Ruzies en conflicten over het oneigenlijke gebruik van de subsidiegelden en zelfverrijking spelen hierin een grote rol. Laat ik nu een aantal kleinere groepen uit Amsterdam-ZuidOost noemen; uit Suriname de inheemsen, Arowakken en Caraiben, uit de Antillen de Engelstaligen, uit West-Afrika de moslimvrouwen, maar meer voor deze tijd de nieuwkomers uit de MOE- landen. Specifieke problemen van speciale bevolkingsgroepen zijn in Amsterdam -ZuidOost moeilijk op te pakken of op te lossen. Tenslotte hebben we al jaren een verdeelsleutel. De grote van de bevolkingsgroep en de verwevenheid met de lokale politiek bepaalt de verdeling van de subsidiegelden.
De analyse van het probleem of de urgentie van de hulp heeft de afgelopen jaren weinig tot geen rol gespeeld bij de verdeling van subsidiegeld. Als op weg naar mijn werk of terug naar huis langs de Bolletrie fiets vraag ik mij af waar nu de gezellige avonden worden gehouden. En als ik dan toevallig eens de Bonte Kraai binnen loop vraag ik mij af wat er geinvesteerd is in het gebouw, personeel en de nieuwe programmering voor de handvol bezoekers die er aan de bar zitten.
Subsidiegeld en bobo’s, waar moet het naar toe?
Straks zijn er geen deelraden meer.
Het subsidiegeld is op en de bobo’s worden weer gewone passanten.
Zijn er dan alleen nog maar spannende verhalen over de gouden subsidietijden ???
Advertenties

Over Rob Alberts

Mensen, natuur, de aarde, planten en dieren hebben mijn interesse. Monumentale Bomen fascineren mij. Onderwijs is mijn passie. In 1988 ben ik in de Bijlmermeer komen wonen. De mensen, het groen, de andere manier van bouwen / wonen hebben mijn hart gestolen. Zonder ver te reizen is hier de hele wereld binnen handbereik. Rondom mijn huis geniet ik vooral van de Familie Pimpelmees. In december 2009 ben ik gaan bloggen over wat mij opvalt of wat mij bezig houdt.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s