Vogelvrij ?!? De nieuwe wildernis

Vogelvrij ?!? De nieuwe wildernis

In de keuken van onze buurman werden wij altijd begroet door het geluid van Pietje, het kanariepietje. In een kooitje van 10x10x10 centimeter kon Pietje door vier traliehekwerkjes naar buiten kijken. Bij mijn eerste bezoek aan een dierentuin werden we begroet door een rij van papagaaien. Met een zware metalen ketting zaten de papegaaien op een eigen houten paal te bedelen voor ongepelde pinda’s of kleine stukjes fruit. Bij de schoenmaker mochten wij in de tuin komen kijken naar zijn voliere met wildzang. En bij een verre kennis heb ik zelfs ooit door een voliere met fazanten mogen lopen. Achteraf kreeg ik te horen dat de fazanten in het jachtseizoen losgelaten werden om af geschoten te worden. Dit wat betreft mijn vroegste herinneringen over vogels.

Deze week heb ik een rondje om Oostvaardersplassen gefietst. Bij elke stop ben ik grote groepen vogelaars tegen gekomen. Van jong tot oud wordt er met allerlei soorten verrekijkers naar de vogels gekeken. Het herfstige weer voelde lekker aan en de zon scheen de hele dag mooi. Iedereen die ik tegen kwam genoot van deze mooie dag.

De discussie over het wel of niet bijvoeren en gecontroleerd afschieten van de Edelherten, Heckrunderen of Konikspaarden snap ik niet. De schoonheid van het natuurterrein zie ik niet. Wel heb ik mij de hele fietstocht verbaasd over het vogelvrije leven van de vogels in dit gebied. Leuk is de anekdote dat op deze plek oorspronkelijk een industrieterrein gepland is en dat een paar ingenieurs op een slinkse wijze dit natuurgebied hebben laten ontstaan.

Maar bij het rondfietsen vielen ook hier vooral de verschillende soorten hekken op rondom dit gebied. Of er genoeg ruimte is om de natuur echt vrij te laten betwijfel ik. Maar dat denk ik vooral omdat wij mensen al langer bezig zijn om op verschillende manieren de natuur te kooien. En dan maakt het niet uit of het om een heel klein kooitje met een fluitend kanariepietje gaat of om een niet te overzien groot omheind terrein met een vrij vliegende zeearend.

http://www.nieuwewildernis.nl/

Advertisements

Over Rob Alberts

Mensen, natuur, de aarde, planten en dieren hebben mijn interesse. Monumentale Bomen fascineren mij. Onderwijs is mijn passie. In 1988 ben ik in de Bijlmermeer komen wonen. De mensen, het groen, de andere manier van bouwen / wonen hebben mijn hart gestolen. Zonder ver te reizen is hier de hele wereld binnen handbereik. Rondom mijn huis geniet ik vooral van de Familie Pimpelmees. In december 2009 ben ik gaan bloggen over wat mij opvalt of wat mij bezig houdt.
Dit bericht werd geplaatst in Biologie, Natuur, Onderwijs, Politiek en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s