En toen, Wat vinden jullie, lezers van euthanasie?

En toen, Wat vinden jullie, lezers van euthanasie?
Een griepje gaat over, een ruzie kan bijgelegd worden. Binnenkort wordt in de Tweede Kamer gesproken over Euthanasie. Als dit onderwerp ter spake komt wens ik iedereen in moeilijke situaties zelf het recht toe om de juiste beslissing te nemen. Maar doordenkend kom ik er voor mijzelf nooit uit. Hoe moet ik de details beschrijven zodat anderen weten dat ik niet verder wil leven. Kan ik nu al overzien hoe ik mij voel in een extreem vervelende situatie? Om mij heenkijkend zie ik mensen grote tegenslagen verwerken en nieuwe levensdoelen oppakken en verwezenlijken. Jaloers kijk ik dan naar hun moed, zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen. Klein en verlegen voel ik mij dan.
Maar als ik nieuwsberichten volg over euthanasie komen ook andere gedachten naar boven. Familieleden, levenspartners en vrienden die vechten voor een levensbeeindiging van een ondraaglijk leven komen voorbij. Verdriet en leed dat voortduurt zonder einde. Van onze geboorte gedurende ons hele leven wacht ons 1 zekerheid; Wij moeten ooit sterven. Praten over een waardig leven, mogen wij ons deze uitspraak tot ons nemen? Of heeft een ieder het recht om zelf te zoeken naar een waardig leven. Het verdriet van levenspartners, familie en vrienden bij bijvoorbeeld ongeneselijk ziek mensen past niet meer in onze tijd van vrijheid en geluk.
Wat vinden jullie, lezers van euthanasie?

Over Rob Alberts

Mensen, natuur, de aarde, planten en dieren hebben mijn interesse. Monumentale Bomen fascineren mij. Onderwijs is mijn passie. In 1988 ben ik in de Bijlmermeer komen wonen. De mensen, het groen, de andere manier van bouwen / wonen hebben mijn hart gestolen. Zonder ver te reizen is hier de hele wereld binnen handbereik. Rondom mijn huis geniet ik vooral van de Familie Pimpelmees. In december 2009 ben ik gaan bloggen over wat mij opvalt of wat mij bezig houdt.
Dit bericht werd geplaatst in Onderwijs, Politiek en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op En toen, Wat vinden jullie, lezers van euthanasie?

  1. els zegt:

    Ik heb dezelfde bedenkingen bij euthanasie, Rob. Ik kan de grens tussen ‘ik wil nog leven’ en ‘nu wil ik sterven’ voor mezelf niet exact vastleggen. Hoe kan ik weten hoe ik me op dat moment ga voelen, of ik nog plezier ga hebben in het leven? Ik ga misschien levensplezier ontdekken in heel andere dingen dan nu het geval is… Omdat ik van het leven hou en omdat een mens veel sterker is dan hij over het algemeen vermoedt, denk ik mijn euthanasiegrens steeds voor me uit ga schuiven en dat ik uiteindelijk gewoon een natuurlijke dood ga sterven. Of misschien ook niet…ik ga er nu nog niet teveel over nadenken en zeker niet vooraf plannen.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.