Winkelen in de toekomst

Als dorpsbewoner in een global village kijk ik telkens weer verbaasd op als ik in een winkelcentrum ben. Terwijl een bezoek aan een treinstation een andere verwondering geeft. Het verleden is iets waar we soms naar kijken. Alsof de tijd aan ons voorbij zoeft zoals we in een trein achter uit kijken. Toch zitten de meeste treinreizigers met hun gezicht naar voren. Reikhalzend uitkijkend waar zij naar te gaan. In een trein is dat voorspelbaar, bij het instappen weet je al waar je naar toegaat.

De toekomst is alleen minder makkelijk te voorspellen.

Bij mijn eerste treinreis herinner ik mij nog de open kale en winderige perrons. De slappe koffie in de kale, ongezellige stationsrestauratie waar je niet warm van werd proef ik ook weer. Wat een verschil met de levendigheid die je nu in een treinstation vindt. Een hapje, drankje en krantje uit alle windstreken stralen je tegemoet. Ook de dagelijkse boodschappen en meer zijn er nu te koop.

In winkelstraten worden gesloten rolluiken afgewisseld met borden te koop of te huur. Dat zijn nu de kale windgaten in een stad geworden. De grote winkelketens vallen een voor een over elkaar om. De kleine middenstander is al langer terug uitgekocht. Parkeergarages vragen de hoofdprijs aan een verdwaalde klant. En een veilige plek voor een fiets is er niet te vinden.

Is het nu een terugkijken hoe het vroeger was wat de projectontwikkelaars en vastgoedbeleggers met hun winkelpanden doen? Of kunnen zij zich omdraaien, de rug naar het verleden rechtend en vol optimisme naar de toekomst kijken.

De bedrijvigheid in een treinstation is makkelijk te kopiëren. Waar het eerst lijkt op haastige mensen zonder tijd, blijken reizigers er steeds meer op te rekenen dat wat zijn nodig hebben voorhanden is. Diezelfde service was vroeger ook in de winkelstraten te vinden. Om die winkelstraat weer levendig te maken moet er dus ruimte gegeven worden aan een middenstander met oog en oor naar zijn klanten. Een landelijk, Europees of zelfs mondiaal hoofdkantoor kan daar niets aan toevoegen.

De projectontwikkelaar of vastgoedmagnaat kan daar wel over nadenken. Meer ruimte voor pop up stores is een manier. Betaalbare huren voor nieuwe initiatieven met crowdfunding ondersteuning is een andere manier. En de lokale overheid kan een gezonde mix tussen wonen, winkelen en werken met haar bestemmingsplannen mogelijk maken.

Advertenties

Over Rob Alberts

Mensen, natuur, de aarde, planten en dieren hebben mijn interesse. Monumentale Bomen fascineren mij. Onderwijs is mijn passie. In 1988 ben ik in de Bijlmermeer komen wonen. De mensen, het groen, de andere manier van bouwen / wonen hebben mijn hart gestolen. Zonder ver te reizen is hier de hele wereld binnen handbereik. Rondom mijn huis geniet ik vooral van de Familie Pimpelmees. In december 2009 ben ik gaan bloggen over wat mij opvalt of wat mij bezig houdt.
Dit bericht werd geplaatst in persoonlijk, Politiek en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

24 reacties op Winkelen in de toekomst

  1. eltjedoddema zegt:

    Spekukanten, vastgoudbobo’s en investeerders spekuleren voak op heur aigen fundementen……

    Liked by 2 people

  2. Winkelen van de toekomst? Vijf minuten achter de laptop, en wachten op de boodschappenjongen…

    Liked by 1 persoon

  3. Jaixy zegt:

    Ja zonde dat het zo verarmd… De winkelstraten…
    Maar ik ben bang dat digitaal winkelen het steeds meer over gaat nemen

    Liked by 1 persoon

  4. fietszwerver zegt:

    mogge Rob
    winkelstraat levendig maken
    ik zou zeggen doe in de winkels die nog wel open zijn , de keiharde rot muziek uit
    maar dat zal wel weet persoonlijk zijn , net als terug gaan naar de tijd van de buurtwinkel , zonder speculanten in de vastgoed wereld

    regenachtige groet

    Liked by 1 persoon

  5. Villasappho zegt:

    Kleine winkels die tijdelijk iets verkopen en als je terugkomt is de hele winkel weg. Ik vraag me af of dat dan toekomst heeft.

    Liked by 1 persoon

  6. Patty zegt:

    Misschien een idee om de winkelruimtes te vullen met plekken waar mensen hun hobby’s kunnen beoefenen en meteen ook wat ze nodig hebben en/of interesse in hebben kunnen aanschaffen? Ik denk dan aan het inzaaien van groente, muziek luisteren onder het genot van een kopje koffie/thee, of lezen…Je kan dan meteen contact maken met mensen met dezelfde interesses.

    Liked by 2 people

  7. Anuscka zegt:

    Mooie vergelijking: winkelen en treinreizen. Zo had ik het nog nooit bekeken! Uiteindelijk zullen we weer terugkeren naar de lokale, kleine winkeltjes… maar dat maken jij en ik niet meer mee.

    Liked by 1 persoon

  8. Rebbeltje zegt:

    Mogge Rob
    Ga nog steeds met veel plezier een dagje winkelen…
    Groetjes

    Liked by 1 persoon

    • fialas zegt:

      Van winkelen heb ik een diepe afkeer. Het is ook nog erfelijk. Wat lalstig is, ik ben onaangenaam gezelschap voor winkelende vriendinnen, ze moeten hun modderschoentjes aan en mee het veld in.

      Liked by 2 people

  9. meninggever zegt:

    Vergis je maar niks in die stations. De NS is ook gewoon een vastgoedgigant en exploiteert die vierkante meters soms met eigen winkelketens. Voor de opleuk, maar zeker het rendenment. En omdat dit uitblijft gaat men die winkels sluiten en wordt ook het gemiddelde station weer een tochtig hol waar mensen snel doorheen rennen van en naar hun treinen. Gezelligheid mag niet meer zo lijkt het, we zijn thuiswinkelaars geworden. We loungen nu in de eigen omgeving en kopen niets meer bij de winkels die onze centra zo verlevendigden. Maar eerlijk gezegd kwam ik bij een zaak als V en D hooguit voor de La Place die in sommige filialen zelfs een fraai balkon bood met uitzicht over de steden waar men zetelde. Het aanbod in de winkels liet ik graag aan me voorbij gaan. In die zin droeg ik bij aan hun ondergang. Of was het wellicht toch het niet meer bij de tijd passende aanbod?? Of de matige servicegraad van de mensen die er werkten? Net de NS!

    Liked by 1 persoon

  10. zeezicht zegt:

    volgens mij gaan we ook terug naar de kleinere winkels. Als was het maar door de torenhoge huur die er gevraagd wordt voor een pand. En zeg nu zelf: waarom honderd soorten chips of vijftig merken confituur?
    Mijn eerste treinreis was nog met een echte stoomtrein. Je stond daar op dat kale perron en wanneer de trein passeerde moest je effe je adem inhouden voor de damp en het roet dat omlaag dwarrelde. Dat hoeft nu precies ook niet meer terug te komen! 🙂

    Liked by 1 persoon

  11. fialas zegt:

    Utrecht had een mooi elegant station, gebouwd door Dudok, dacht ik.
    Het had op de rechter zijvleugel een restaurant met deftige obers en een Franse keuken. Maar het mocht niet blijven. De onnozele gemeenteraad liet prrojektontwikkelaar Jan Brederode erop los, en het station werd gesloopt. De belendende stationsbuurt ging er ook aan; mooie straten met rruime huizen waar studenten kamers huurden bij ouderwetse hospita’s. Dat gezellige stationsrestaurant lag ideaal voor ons, F. kwam uit Sittard, ik uit Amsterdam en we logeerden bij zijn moeder in Maarn.
    Na de vernielingen duurden het jaren voordat wij eens de voet wilden zetten in Hoog-Catharijne. Je moest er nu eenmaal doorheen om in de stad te koimen. .
    Het was een klap in ons gezicht.
    Door het project Hoog-Catharijne heeft de gemeente Utrecht tot na het jaar 2000 diep in de schulden gezeten.

    Liked by 1 persoon

  12. Bertie zegt:

    Een aantrekkelijke etalage met beelden van wat er online te koop is; binnen een ruime counter met gebruiksvriendelijke computers om te bestellen . Eventueel een kleine koffiebar, misschien samen doen met andere online shops.
    Lege etalages opgevuld, klanten snel klaar.
    Dat lijkt me wel wat.

    Liked by 1 persoon

  13. fialas zegt:

    klanten willen helemaal niet snel klaar zijn, meestal willen ze funshoppen.

    Liked by 1 persoon

  14. Ik houd niet echt van winkelen. Maar iedereen heeft ook een andere definitie daarvan natuurlijk.
    Boodschappen doen vind ik niet erg, echt winkel in winkel uit voor kleding vind ik vreselijk, dat doe ik ook het liefst alleen. Maar eigenlijk hobbel ik soms gewoon zo’n winkel in en heel soms vind ik dan iets naar mijn gading. En anders maar niet..
    Groetjesss

    Liked by 1 persoon

  15. Hillechien zegt:

    ik vind het ook nog steeds fijn om te gaan winkelen, maar als het echt druk is dan liever niet, heb ik altijd het gevoel dat ik met mijn ellebogen wil werken.

    Liked by 1 persoon

  16. joke_dev zegt:

    Prachtig geschreven, boodschappen online?

    Liked by 1 persoon

  17. bloggersterk zegt:

    De boodschappen doen we online, maar kleding, boeken, CD’s (tja, vijftiger he 😉 ) en luxe artikelen wil ik gepast, in mijn handen gehad of live gezien hebben. Én wij – en steeds meer mensen met ons – nemen geen pakketjes meer aan van buurtgenoten die online besteld hebben, maar de ontvangst niet georganiseerd hebben. Steeds vaker keert de pakketbezorger onverrichter zaken terug en moeten die mensen hun pakketje ophalen op een bezorgpunt. Toch minder gemakkelijk.

    Liked by 1 persoon

  18. bentenge zegt:

    Ferm stukje Rob, mijn hersenen gaan er van kraken.

    Liked by 1 persoon

  19. sjoerd zegt:

    Wellicht is het goed dat de grote reuzen sneuvelen… Het duurt even, maar dan komen de uitzonderlijke zaken boven drijven.

    Liked by 1 persoon

  20. Blewbird zegt:

    Niks tegen pop-up stores. Er moeten ook distributiepunten voor webshops komen in de stad. Wel de sociale veiligheid in de gaten houden, en de arbeidsomstandigheden voor het personeel.

    Liked by 1 persoon

  21. hanscke zegt:

    Voor mij behoort het winkelen al een heel tijdje tot het verleden. Een bezigheid uit vroeger tijden en het hoeft wat mij betreft ook niet meer terug te komen. Ik kan het prima zonder. Het scherm op mijn buro of de I pad laat mij alles zien en in een handomdraai is het besteld. Van advisering was toch al geen sprake meer.

    Liked by 1 persoon

  22. Bert zegt:

    Hoi Rob, winkelen? Gaan we dat binnen of toch maar buiten doen in de toekomst? Dat moeten we overlaten aan degenen die nog de moed hebben om een winkel te nemen. Zoals we jaren terug niet konden voorspellen hoe het boodschappen zou gaan worden, op welke wijze we kleding zouden aanschaffen en wat niet meer…. hoe ontwikkelt de commercie samen met de computer zich?
    Ik ben wel benieuwd, jij niet?
    Bert

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s