In gesprek met Sarah Nyachan Tut

Bij Sarah op bezoek vraag ik naar haar ervaringen in Afrika. Voor haar reis heeft zij in Engeland een training gevolgd. Mijn eerste vraag was dan ook wat zij daar geleerd heeft.

Omdat Sarah in Zuid-Sudan is geboren ga ik er vanuit dat zij de taal en de gewoonten wel kent. De training is speciaal voor ngo-medewerkers die naar risico gebieden gaan.

Sarah heeft beroepsmatig een zorg- en verpleging achtergrond. Maar in deze cursus heeft zij ook geleerd om onder de stress van oorlogsgeweld eerste hulp te verlenen. Daarbij heeft zij geleerd om gevaarlijke situaties te herkennen. Niet alleen herkennen maar vooral hoe de escalerend te reageren. Bij een wegblokkade blijft het in oorlogsgebied altijd de vraag of de gewapende mensen veilig en/of van de goede partij zijn. Bermbommen, landmijnen mij zegt het alleen iets als een nieuwsitem. Hoe hier in de praktijk mee om te gaan is weer iets anders.

Door vreemden wordt de Bijlmermeer als ghetto gezien. Maar ik woon hier veilig en naar tevredenheid. Mijn hele leven leef ik in vrede. Hoe het is om beschoten te worden? Hoe het is om altijd te moeten opletten voor gevaar? Het is en blijft voor mij een probleem dat door het nieuws, kranten, radio en tv naar mij komt. Luisterend naar de verhalen van Sarah word ik mij bewust van mijn bevoorrechte leven.

Voordat Sarah vertrok liet zij mij allerlei namen en handtekeningen zien. Op een handtekening na heeft zij toestemming om in Wanding een medische post te bouwen. Spijtig genoeg zijn de gevechten weer begonnen. Een reis naar Juba voor de laatste handtekening van de minister van gezondheid is hierdoor nog niet mogelijk. De stammenstrijd heeft het leven gekost van de Nuer in Juba. Voor Sarah is het dus niet veilig om naar Juba af te reizen.

De verontrustende berichten over hongersnood in Zuid-Sudan en grote stromen vluchtelingen naar de naburige landen druppelen binnen bij het Nederlandse nieuws. Jammer genoeg lees en hoor ik nog niets over noodzakelijke reddingsacties …

Terwijl ik bij Sarah aan de keukentafel zit is Dominique ook op bezoek. In een volgende blogpost wil ik beschrijven hoe hij de politieke situatie omschrijft van Zuid-Sudan.

Advertenties

Over Rob Alberts

Mensen, natuur, de aarde, planten en dieren hebben mijn interesse. Monumentale Bomen fascineren mij. Onderwijs is mijn passie. In 1988 ben ik in de Bijlmermeer komen wonen. De mensen, het groen, de andere manier van bouwen / wonen hebben mijn hart gestolen. Zonder ver te reizen is hier de hele wereld binnen handbereik. Rondom mijn huis geniet ik vooral van de Familie Pimpelmees. In december 2009 ben ik gaan bloggen over wat mij opvalt of wat mij bezig houdt.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

19 reacties op In gesprek met Sarah Nyachan Tut

  1. fietszwerver zegt:

    mogge Rob
    ik denk niet dat wij ons ook maar enige voorstelling kunnen maken , van wat er zich in die streken afspeelt , laat staan hoe dat moet zijn als je er bent om de bevolking ( gewone burger ) te helpen
    het is een smerige politiek en dan tig maal erger nog dan die nu zeg in Turkije speelt

    folder groet

    Liked by 1 persoon

  2. eltjedoddema zegt:

    Van machthebbers mout t “gewone” volk t voak nait hebben……..

    Liked by 2 people

  3. Matroos Beek zegt:

    Inderdaad, wat bevinden wij ons in vergelijking in een luxepositie… nog een fijne zondag.

    Liked by 1 persoon

  4. bloggersterk zegt:

    De tragiek van Afrika, waar goede werken vaak weer sneuvelen door oorlogsgeweld.

    Liked by 1 persoon

  5. Wat hebben wij het in Nederland toch luxe, met al onze verwende vragen om ‘meer’, terwijl bij deze mensen het ’s morgens de vraag is of zij ’s avonds nog zullen leven, of dat hun kinderen niets is overkomen. Die ellende, daar kunnen wij ons denk ik geen enkele voorstelling bij maken. Ik wens je een goede zondag toe in het mooie Amsterdam, hartelijke groeten

    Liked by 1 persoon

  6. meninggever zegt:

    De narigheid is dat we door al het andere ‘kulnieuws’ niet meer zien wat er daar in die hoek voor ellende over hele volksstammen heen komt. Mensen die in de verdrukking zitten, altijd weer die verrekte oorlogen en conflicten, maar ook het klimaat. Doordat we bezig zijn met het buiten de deur houden van economische immigratie, hebben we het oog verloren voor zaken die veel ernstiger zijn en onze aandacht behoeven. We moeten dus prioriteiten stellen, ook bij de ontwikkelingshulp/samenwerking, niet meer corrupte regimes steunen met geld, maar vooral bevolking helpen die lijdt onder hongert en dorst. Maar dat roepen is nu al een leven lang niet veel meer dan frustratie opwekkend….

    Liked by 1 persoon

  7. Zulke omstandigheden zijn schrijnend Rob, helaas lijkt het er op dat er nooit een einde aan zal komen.

    Liked by 1 persoon

  8. Myriam zegt:

    Respect voor Sara en collega’s!!!

    Liked by 1 persoon

  9. HesterLeyNel zegt:

    Violence and war are fanned by rulers who are corrupt and do not hesitate to sacrifice their own people to enrich themselves. Unfortunately, the rest of the world remains in the dark about all the atrocities (or maybe people are indifferent because violence worldwide has become such an integral part of daily life that the media does not even consider reporting it anymore?). It is heartwarming to read about people (like Sarah) who dedicate their lives to bring about change or at least lend a helping hand.

    Liked by 1 persoon

  10. Rebbeltje zegt:

    Mooi om te lezen dat er nog mensen zijn die voor anderen wat willen betekenen…in de IK maatschappij

    Groetjes

    Liked by 1 persoon

  11. perdebytjie zegt:

    Julle is werklik bevoorreg om altyd veilig te voel,Rob!Ons moet altyd oor ons skouer loer en toegesluit bly in ons huise en woonbuurte.Mens word egter gewoond daaraan en ken geen ander lewe nie.

    Liked by 1 persoon

  12. Bertie zegt:

    Het is verschrikkelijk en het steekt altijd weer de kop op. Dat is het ergste.

    Liked by 1 persoon

  13. Sjoerd van bVision zegt:

    Wij leven al zo lang bevoorrecht zonder echt geweld dat we dat gevoel kwijt zijn.

    Liked by 1 persoon

  14. Suskeblogt zegt:

    Hoe zouden wij westerlingen reageren bij geweld ? Ik vrees dat één cursus niet zou volstaan. Denk maar aan de recente aanslagen in Brussel en Parijs door IS; We zijn het niet gewoon in zulke omstandigheden te moeten overleven.

    Liked by 1 persoon

  15. Gerlinde zegt:

    Het houdt ook nooit op he, zulke ellende. Gelukkig zijn er mensen die hun nek durven uit te steken. Het lijkt me zo vreselijk om niet het gevoel te hebben, veilig te zijn. Alle goeds gewenst voor Sarah!

    Liked by 1 persoon

  16. Wolf zegt:

    Puur bij toeval wonen wij hier veilig, gevoed, gekleed, onder dak en voorzien van water. Vrijwel dagelijks besef ik me hoe ongelooflijk gelukkig wij hier zijn. En ook hoe moeilijk het elders op de wereld is. Moedig de mensen die daarheen gaan in de hoop iets bij te dragen ten goede.

    Liked by 1 persoon

  17. tagrijn zegt:

    Ik heb altijd grote bewondering voor mensen die zich inzetten in deze landen en alles hier achter laten.

    Liked by 1 persoon

  18. Patty zegt:

    Mooi hoe je dit onder de aandacht brengt, Rob.
    Fijne nieuwe week, XxX

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s