Esaki tambe ta Kòrsou

Bij Christine Alvarez lees ik de volgende blogpost. Ik wil deze blogpost graag met jullie delen.

Tijdens mijn studiejaren, klinkt best oubollig,  liep ik stage bij een sociale organisatie op Curaçao.  Ik zag toen voor het eerst een andere kant van Curaçao. Ik kende Curaçao alleen maar van mijn vakanties en vage herinneringen uit mijn jeugd. Tijdens de vakanties was het lekker leven natuurlijk, laman,ijsje van milucha, trùk di pan, Mambo beach,Brionplein etc.
De ene huisbezoek na de andere maakte veel indruk op mij terwijl ik stage liep. Ik kwam in huizen zonder toiletten, zonder aansluiting  op water of licht en kleine woningen waar soms verschillende generaties op elkaar gepakt woonden. Je kan jezelf ook voorstellen wat voor ellende daar uit voort kwam.

Ik vergeet nooit meer het moment dat ik als vrijwilligers meeging met vakantieplan en wij met een groep kinderen onderweg waren. Toen we bij de afslag stil stonden riep een een jongetje  trots naar mij “tante aki ami ta biba”. Hij wees trots naar een huis dat in zo’n slechte staat was dat het leek op een verlaten woning.  De reacties van de kinderen in de bus waren meedogenloos, ze lachten met z’n allen de kleine jongen uit. Ik zag binnen een paar seconde het gezicht van een trots jongetje veranderen in het gezicht van een kind dat schaamte voelde en die voor het eerst met de armoede waarin hij leefde geconfronteerd werd. Dit was bijna 15 jaar geleden.

“Mi a ripara ku tin biaha tin mucha ta bin skol sin kome mainta, mi a disidi ,maske ku no tin mag di e direktiva di skol, pa desayuná tur mainta ku e muchanan di mi klas”.

Mijn hart werd helemaal vervuld met warmte toen ik niet zo lang geleden een lerares sprak die bijna dagelijks zorgt dat haar hele klas samen met haar ontbijt. Ze kon het niet langer aanzien dat er kinderen met honger in haar les zaten.  Deze juf vraagt niet wie er ontbeten heeft en wie niet. Ze zorgt gewoon voor het ontbijt. Wie wil eten eet mee en wie niet wil eten ook prima. Het resultaat dat ze in haar klas zag was dat de kinderen zich beter gedragen en zich beter concentreren in de les. Dit soort leraren zijn goud waard.

We leven vaak  in een bubbel, een bubbel waarin we met onze eigen zorgen bezig zijn en niet met die van anderen. Afgelopen weekend kwam Humans of Willemstad met een hartverscheurend verhaal over het leven van een jonge vrouw in een schrijnende situatie.

Humans of willemstadBron; Humans of Willemstad Foto: Djeesen photography

https://www.facebook.com/humansofwillemstad/?fref=nf

Alhoewel ik vaak uit mijn bubbel stap kwam dit verhaal kei hard binnen. Ik vermoed dat deze vrouw niet veel ouder is dan ik ben. Haar leven getekend door trauma, armoede en het maar zien te overleven met haar kinderen. In de reacties onder het verhaal waren mensen geschokt en gaven zich vrijwillig op om te helpen. Ook waren er reacties zoals “Kere den Dios”, “Laga tur kos den Dios su man”. Lief bedoeld hoor, maar ban  serio soms moeten we dingen minder in handen van God laten en elkaar optrommelen om actie ondernemen. Het maakte mij dan ook erg blij dat er zoveel mensen contact met Humans of Willemstad hebben gezocht om deze mevrouw te helpen. Atrobe nos a mustra kon dushi hende nos ta!

Dit verhaal is een niet op zichzelf staand verhaal er zijn er meerdere. Nos Islanan ta dushi i bunita, pero tin hopi pobresa. Armoede verhelp je niet door alleen maar goederen aan te bieden uit ervaring weet ik dat mensen ook nadat ze veel materiële hulp aangeboden hebben gekregen, armoedig blijven en dit heeft te maken met hun mentale staat.  Lang in armoede leven maakt het brein ook armoedig.  Eerste stap is zorgen voor basisbehoefte de tweede stap wordt vaak vergeten en dat is coachen en/of begeleiden van mensen om mentale armoede te verslaan.

house of esther

En hier de originele link:

Esaki tambe ta Kòrsou

 

Advertenties

Over Rob Alberts

Mensen, natuur, de aarde, planten en dieren hebben mijn interesse. Monumentale Bomen fascineren mij. Onderwijs is mijn passie. In 1988 ben ik in de Bijlmermeer komen wonen. De mensen, het groen, de andere manier van bouwen / wonen hebben mijn hart gestolen. Zonder ver te reizen is hier de hele wereld binnen handbereik. Rondom mijn huis geniet ik vooral van de Familie Pimpelmees. In december 2009 ben ik gaan bloggen over wat mij opvalt of wat mij bezig houdt.
Dit bericht werd geplaatst in eten en drinken, gezondheid, Kinderen en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

14 reacties op Esaki tambe ta Kòrsou

  1. Mooi om dit op je eigen website onder de aandacht te brengen, Rob.

    Liked by 1 persoon

  2. fietszwerver zegt:

    mogge Rob
    ja er is meer armoede rondom dan wij weten
    en niet alleen elders , ook in ons mooie kikkerlandje
    ik denk wel eens dat het simpelweg in stand gehouden wordt
    door de politiek en grote bedrijven en de wapenindustrie
    waar is al het geld en goederen die al sinds mijn kinderjaren overal naar toe is gegaan , waarom is er in die landen nu nog steeds ellende en oorlog

    wandel groet

    Liked by 1 persoon

  3. perdebytjie zegt:

    Hierdie is ’n verhaal wat hom elke dag rondom ons afspeel…hier in SA is dit heeltyd in ons gesig.Soms kan ek dit nie meer hanteer nie en sluit my daarvan af. Hier is baie groepe wat op klein skaal en eie onkoste ingryp om te help waar ons kan.Die sosiale ramp is egter soos ’n groot tsunami…onkeerbaar.

    Liked by 1 persoon

  4. Matroos Beek zegt:

    De kloof tussen arm en rijk wordt steeds groter… zoals Fietszwerver schrijft: de verborgen armoede neemt toe… Ik hoop dat er een kentering komt… Bezorgde groet.

    Liked by 1 persoon

  5. egoecho zegt:

    Goed dat je het bericht hier nogmaals plaatst. Wat hierboven al is gezegd, de kloof wordt groter en groter, terwijl er naar mijn idee überhaupt geen kloof zou moeten bestaan.

    Liked by 1 persoon

  6. HesterLeyNel zegt:

    “Lang in armoede leven maakt het brein ook armoedig” is ’n treffende stelling. Mense raak so gewoond daaraan om net te ontvang wat ander hulle bied; hulle kan later niks vir hulleself verkry nie. Opvoeding is noodsaaklik.

    Liked by 1 persoon

  7. Patty zegt:

    Inderdaad fijn dat je dit onder de aandacht brengt Rob. Toch heb ik ook gemerkt, dat mensen niet altijd geholpen/begeleid willen worden. Het is een dan een lastig dilemma, vind ik. XxX

    Liked by 1 persoon

  8. Suskeblogt zegt:

    Het wordt er in veel landen niet beter op. De armoede lijkt toe te nemen ipv te verdwijnen.

    Liked by 1 persoon

  9. staartje zegt:

    Armoede, we lopen er makkelijk voor weg , zittend in onze eigen bubbel. Mooi verhaal Rob

    Liked by 1 persoon

  10. Zilvertje zegt:

    Heel veel mensen weten niet met wie we samenleven en hoe die ander leeft, het is een voorrecht een inkijkje te krijgen en hulp te bieden, hulp die structureel is en leert aan anderen zichzelf beter te redden. Maar er is in Nederland maar weinig nodig om vanuit welvaart in diepe armoede te geraken. Soms kun je dan beter arm zijn in een arm land, want daar is het beter te overleven, want in Nederland weten maar weinig mensen hoe het echt zit, die weten niks van rare regels en geld de verkeerde kant op pompen. Het programma Schuldig gaf gelukkig wel een mooi inkijkje.

    Het is bv een schande dat mensen die schulden hebben gedwongen worden hun schulden te betalen door er veel boete op te leggen, dan raken ze helemaal van de wal in de sloot en dan kan de samenleving later meebetalen aan dure hulp en schuldsanering, het kan en moet anders en zeker met behoud de waardigheid van de mens die het overkomt.

    Over dit specifieke probleem op je blog heb ik weinig kennis

    Wees het jongetje zijn huis aan of van familie, ik herken weinig in die taal. Als dit wel zo is, hoe verdrietig, dat brandmerkt een mens als de reacties zo neerbuigend zijn.

    Liked by 1 persoon

  11. Rebbeltje zegt:

    Pffttt…een mooi blog

    Liked by 1 persoon

  12. wdfyfe zegt:

    First, poverty eats your strength, then it eats your endurance and finally it eats your soul.

    Liked by 1 persoon

  13. Sjoerd zegt:

    Het zet je aan het denken in je eigen bubbel…

    Liked by 1 persoon

  14. We kunnen die toestanden niet genoeg herhalen.
    Mooi stukje, Rob!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s