Onhebbelijke kinderen

Soms schiet ik uit mijn slof en schrijf ik minder positief. Toch ben ik mijn blog ooit begonnen met een positieve gedachte. Deze week sprak de schoonmaker op mijn school over onhebbelijke kinderen. Natuurlijk ging het over de troep die zij gemaakt hebben. Vaak zie ik wat er gedaan wordt. De goede dingen krijgen een compliment. De vergissingen worden met een terechtwijzing beantwoord.

Vaak zeg ik dat ik zelf nooit jong ben geweest. In werkelijkheid was ik een lastig en dwars kind. Mijn misdaden bleven kindervergrijpen. Al werk in nu met jongeren die zelfs veroordelingen achter de rug hebben. Mijn jeugdzonden kan ik niet meer weghalen. Maar een positieve toekomst probeer ik wel voor mijn leerlingen te verwezenlijken.

Juist de mooie, oudere uitdrukking; “onhebbelijke kinderen” geven aan dat ook de schoonmaker met liefde en verwondering naar de leerlingen kijkt.

Een stage geeft mijn leerlingen misschien een beter beeld van hun mogelijkheden. Want om een kind nu al te veroordelen voor hun vergrijpen? De toilet was nu door hun bewust vervuild. Maar verder zoekend zijn er buiten school vast ergere dingen uitgehaald.

Voor mij heeft elk kind elke keer weer een nieuwe kans.

Zelf ben ik bevoorrecht. Een opleiding, een baan en een eigen huis heb ik nu. Al zullen sommigen daar vroeger ook bij mij vraagtekens bij gehad hebben.

Wat zeggen jullie? Moeten wij pubers al af schrijven door een gedane misstap. Of laten we ook voor deze pubers een toekomst binnen handbereik?

Advertenties

Over Rob Alberts

Mensen, natuur, de aarde, planten en dieren hebben mijn interesse. Monumentale Bomen fascineren mij. Onderwijs is mijn passie. In 1988 ben ik in de Bijlmermeer komen wonen. De mensen, het groen, de andere manier van bouwen / wonen hebben mijn hart gestolen. Zonder ver te reizen is hier de hele wereld binnen handbereik. Rondom mijn huis geniet ik vooral van de Familie Pimpelmees. In december 2009 ben ik gaan bloggen over wat mij opvalt of wat mij bezig houdt.
Dit bericht werd geplaatst in Kinderen, Onderwijs, persoonlijk en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

32 reacties op Onhebbelijke kinderen

  1. Toen ik puber was (zo’n 45 jaar geleden) waren er ook al ‘onhebbelijke kinderen’. Ieder zoekt en vindt zijn weg in het leven, jij bent er het levende bewijs van. Blijven kansen geven tot jongeren hun weg hebben gevonden…

    Liked by 1 persoon

  2. fietszwerver zegt:

    mogge Rob
    is er niet het gezegde ” de geschiedenis herhaald zich ”
    dus we waren allemaal eens een puber onhebbelijk of niet deden allemaal wel dingen die eigenlijk niet hoorden of zelfs niet mochten
    ik ben voor om allen een nieuwe kans te geven en niet gelijk af te schrijven

    ex kwajongen groet

    Liked by 1 persoon

  3. bentenge zegt:

    Het enige dat ik denk is… er zijn onhebbelijkheden en onhebbelijkheden. Sommige mensen blijven “kinderen” tot hun 20ste, andere zijn dat op hun zestiende al niet meer. Moeilijke materie. Maar (verstandig) kansen geven moeten we blijven doen denk ik.

    Liked by 1 persoon

  4. eltjedoddema zegt:

    t binnen
    gelokkeg
    nait aalmoal
    antammen en
    rötgrommen…….

    Liked by 1 persoon

  5. AnneMarie zegt:

    Zeker niet direct afschrijven. We weten nu dat hersenen op je 25e pas volgroeid en volwassen zijn dan kunnen wij toch niet verlangen dat ze zich op hun 16e al als volwassenen gedragen. Het komt (meestal) altijd goed, misschien niet zoals wij voor ogen hadden maar goed komt het altijd.

    Liked by 1 persoon

  6. HesterLeyNel zegt:

    Die meeste onhebbelike kinders word op die ou end verantwoordelike volwassenes. Ek dink tog dat jong volwassenes reeds die verskil tussen goed en kwaad behoort te te ken en gebruik te maak van die kanse wat reeds gegun is. Op watter punt moet hulle dan verantwoordelikheid neem vir hulle dade?

    Liked by 1 persoon

  7. Bertie. zegt:

    Natuurlijk gun je alle kinderen kansen,ook de onhebbelijke al vraag ik me bij sommige pubers af of ze nog steeds kind zijn. Halfvolwassenen lijkt me een betere term en ook zij hebben recht op steun.

    Liked by 1 persoon

  8. gemma1952 zegt:

    Helaas heb je ze Rob.

    Liked by 1 persoon

  9. Rebbeltje zegt:

    Zeker niet afschrijven ze sturen richting toekomst lijkt me beter en ach zeg nu zelf met de meeste komt het goed zoals ook bij jou toch?

    Liked by 1 persoon

  10. fialas zegt:

    Petje af voor jou! Ik ben uit 1932, zat op de lagere school in de oorlogsjaren en was een tiener in de na-oorlogse tijd van schaarste en hoop. Ik heb mij altijd volwassen gevoeld, en mijn kinderen van baby af aan als aanspreekbaar mens behandeld. het woord puber bestond niet eens. Tot mijn genoegen zie ik dat mijn kleinkinderen nu met hun kinderen ook zo omgaan, liefdevol en verstandig. Een kind dat leert om verantwoordelijkheid te dragen maakt een geestelijke groei door en wordt een prettig mens.
    Ik zou niet weten hoe ik moest omgaan met kinderen in de situaties die jij beschrijft.

    Liked by 1 persoon

  11. Sjoerd zegt:

    Er zijn genoeg voorbeelden bij de jeugd waar het minder goed afloopt, maar de fouten van kinderen moet je inderdaad niet bestraffen, maar ze kansen geven om het beter te doen.

    Liked by 1 persoon

  12. majaer zegt:

    Ik zou ze zeker niet afschrijven en ze een kans geven

    Liked by 1 persoon

  13. peterbake zegt:

    Afschrijven lijkt me nooit een oplossing in deze, stel je schrijft ze af en dan ? Dat je ze achter het behang wil plakken af en toe dat begrijp ik, ik denk echt dat er te snel word afgeschreven.

    Liked by 1 persoon

  14. Ook, misschien wel zeker, pubers hebben recht op minstens één herkansing.

    Liked by 1 persoon

  15. perdebytjie zegt:

    Mens kan nooit ’n puber afskryf nie, want deur skande en skade word mens tog ook eendag wys.

    Liked by 1 persoon

  16. Suskeblogt zegt:

    De ene fout is de andere niet. De meeste hebben recht op herkansing en een toekomst. Er zijn er wel die ik liever niet meer vrij zie rondlopen. Sommige vergrijpen zijn zo zwaar dat ze best als volwassenen behandeld en gestraft worden.

    Liked by 1 persoon

  17. egoecho zegt:

    Pubers zijn pubers = onhebbelijk. Op weg naar volwassenheid vol kuilen en kansen. Overigens ben ik altijd voor nieuwe kansen. Al sluit ik me aan bij de nuance.

    Liked by 1 persoon

  18. gewoonanneke zegt:

    Ik denk dat die dingen erbij horen bij de pubertijd hoewel de rotzooi van tegenwoordig dat zag ik echt niet in mijn middelbare schooltijd en dat vind ik dus wel ergerlijk. Maar om daarom iemand af te schrijven gaat me veel te ver. Je hebt het voorbeeld als je in de spiegel kijkt dat maakt je ook misschien juist daarom een betere leerkracht. (Al zijn er echt heel vervelende kinderen hoor pfff)

    Liked by 1 persoon

  19. ollieherman zegt:

    Afschrijven is volgens mij absoluut not done. In iedereen zit wel iets goeds. Het is de kunst om dat er uit te halen.

    Liked by 1 persoon

  20. Patty zegt:

    Een kind (of ander mens) nooit zomaar afschrijven. Iedereen verdient een kans en sommige hebben er zelfs meerdere nodig. Uit persoonlijke ervaring weet ik dat met geduld en goede begeleiding mensen terug op het ‘juiste’ pad kunnen komen en kinderen dus kunnen blijven.
    XxX

    Liked by 1 persoon

  21. Dank Rob voor jouw liefhebbende zorg voor deze ‘onhebbelijke’ kinderen. Tuurlijk schrijven we ze niet af. Ze zijn de toekomst zoals de nieuwe Sire reclame zo mooi laat zien. https://www.youtube.com/watch?v=A23xjht8BAg. Luister naar de toekomst.

    Liked by 1 persoon

  22. Spontanity zegt:

    Nieuwe kansen, ja, op zeker.
    Gelijk afschrijven , nee, zeker niet.
    Maar…………………
    Niet oneindig!
    Ik bedoel, soms lukt het ook gewoon niet, en dan zijn ze allang puber af.

    Liked by 1 persoon

  23. Zeggen ‘we’ niet juist dat we meer leren door fouten te maken?

    Liked by 1 persoon

  24. Ieder mens, ook de pubers, hebben recht op een 2e kans. De meesten komen daarna heus wel goed terecht hoor. Aldoende leren ze!

    Liked by 1 persoon

  25. fialas zegt:

    vanavond (donderdag) om 22.15 op NPO 1 TV Eva Jinek in de VS, deze keer met conrector van een second chance school in Chigaco. Die moet je beslist zien.

    Liked by 1 persoon

  26. Levensjutter zegt:

    Raar woord eigenlijk: onhebbelijk. Niet-om-te-hebben… alsof een kind iets is wat je ‘hebt’. Je krijgt het wellicht, maar in dat willen hebben wat elk mens toch wel in zich heeft schuilt wellicht het ontstaan van on-hebben-lijk gedrag.

    Liked by 1 persoon

  27. wdfyfe zegt:

    Second chances, especially when you’re a kid, are very important and sometimes even third and fourth one, but when it starts into double digits it time to start asking serious questions.

    Liked by 1 persoon

  28. meninggever zegt:

    Als ik mijn jeugdjaren op school terughaal weet ik dat wij geen schaduw waren van wat tegenwoordig als gewoon gedrag wordt gezien. Ook al kwamen indertijd in die grote stad, en de milieus waarin we verkeerden, een deel van de klassen uit toen al probleemgezinnen. Discipline op school was dusdanig dat je wel wist dat overtreding van de regels streng werd gestraft. Bij ons nageslacht zagen we al dat er verandering in de lucht zat. Het nieuwe land kende net als die in de Bijlmer vroeger, aardig wat culturen en daar waren de mores anders dan bij ons vroeger. En het onderwijs paste zich aan, kleurde mee, deed haar best om er van te maken wat er van te maken valt. Maar of dat meteen goed is? Ik vraag het me af.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s