Een vraag, een verzoek, een bede …

Als kind heb ik gesukkeld met mijn gezondheid. En niet alleen ik sukkelde, maar mijn ouders, broers en mijn zus sukkelde met mij mee. Problemen met de ademhaling en mijn huid hebben grotendeels mijn jeugd bepaald. Bijna een schooljaar heb ik van de basisschool gemist. Het insmeren tegen mijn eczeem en het innemen van de medicatie maakte dat naar school gaan voor mij even niet mogelijk was. De bezoeken aan de kinderarts, ziekenhuisopnamen en uiteindelijk bijna 2 jaar in een kinderdorp zijn belangrijke en bepalende jeugdherinneringen voor mij.

Nu is mijn gezondheid een stuk beter. Al heeft mijn achteruit gaand gehoor een grote invloed op mijn gemoedstoestand.

In mijn werk heb ik veel heel veel leerlingen voorbij zien komen met hun eigen gezondheidsproblemen. Zoals ik ook een grote groep zogenaamd papieren leerlingen consequent absent moest noteren. Mijn vragen over het hoe nu verder met deze leerlingen zijn vooral weg geschoven door mentoren, zorgcoördinatoren, afdelingsleiders en directies. Ik heb mij daar altijd ongemakkelijk en niet begrepen bij  gevoeld. Een (chronisch) ziek kind wordt vooral als lastig en vervelend weg gezet. En de benodigde hulp blijft achterwege.

Een paar jaar geleden ben ik ambassadeur van de stichting https://www.zorgeloosmetdiabetesnaarschool.nl/ geworden. Deze stichting heeft haar horizon verbreed. De stichting https://www.zorgeloosnaarschool.nl/ wil kinderen, ouders en scholen ondersteunen. Voor elke (chronische) ziekte en aandoening wordt hulp, ondersteuning en informatie geboden. Er is een mooi en goed informatiepakket ontwikkeld en geproduceerd.

Terug naar de titel van deze blogpost;  Een vraag, een verzoek, een bede …

Om aan alle scholen in Nederland dit informatiepakket te geven is geld nodig. Vandaar dit blog met deze blogtitel. Mag ik jullie vragen om gul te doneren? Mag ik jullie vragen om deze blogpost ruim te verspreiden? Ik weet zeker dat veel kinderen, broers, zussen en ouders blij zullen zijn als alle scholen de juiste hulp, ondersteuning en informatie hebben over (chronische) ziekten en aandoeningen.

https://www.zorgeloosmetdiabetesnaarschool.nl/word-donateur

Over Rob Alberts

Mensen, natuur, de aarde, planten en dieren hebben mijn interesse. Monumentale Bomen fascineren mij. Onderwijs is mijn passie. In 1988 ben ik in de Bijlmermeer komen wonen. De mensen, het groen, de andere manier van bouwen / wonen hebben mijn hart gestolen. Zonder ver te reizen is hier de hele wereld binnen handbereik. Rondom mijn huis geniet ik vooral van de Familie Pimpelmees. In december 2009 ben ik gaan bloggen over wat mij opvalt of wat mij bezig houdt.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

30 reacties op Een vraag, een verzoek, een bede …

  1. lil188 zegt:

    Mooi Rob!

    Geliked door 1 persoon

  2. bvision zegt:

    Een mooi initiatief…

    Geliked door 1 persoon

  3. perdebytjie zegt:

    Besondere inisiatief, Rob.

    Geliked door 1 persoon

  4. shivatje zegt:

    Succes

    Aum Shanthi

    Geliked door 1 persoon

  5. rietepietz zegt:

    Ja vrágen mag natuurlijk altijd. zelfs alleen onder de aandacht brengen is al “hulp”. Al zijn er helaas véél te veel terecht onder de aandacht gebrachte zaken om ze allemaal te steunen. Zo zal ieder kiezen voor juist dié ondergeschoven onderwerpen waarmee hij/zij geconfronteerd werd of wordt.
    Maar iedere donateur is er één.

    Geliked door 1 persoon

  6. Bertie zegt:

    Goede zaak, ook dat je je ervoor inzet.
    Over je verzoek denk ik nog na.

    Geliked door 1 persoon

  7. Op basis van je eigen jeugdervaringen kan ik me voorstellen dat dit je raakt. Je klinkt als een heel betrokken docent!

    Geliked door 1 persoon

  8. Kelly zegt:

    Wat een persoonlijk verhaal allemaal kan doen! Ik hoop van harte dat mijn kind in goede gezondheid naar school kan blijven gaan. Mooi dat je je hiervoor inzet Rob!

    Geliked door 1 persoon

  9. Henk Sallons zegt:

    Goed initiatief Rob. Ik heb ruime ervaring in de jeugdhulpverlening. Tijdens mijn praktijk kwam ik deze problemen ook tegen. Het ging vaak over chronisch zieke kinderen die geen adeqaute hulp kregen of op een wachtlijst werden geplaatst met alle gevolgen vandien. Ik hoop dat jullie mooie stappen zullen zetten. Succes

    Geliked door 1 persoon

  10. Ga ik doen. Alle kleine beetjes helpen. Mooi dat je hier zo voor inzet.

    Geliked door 1 persoon

  11. Maaike zegt:

    Mooi initiatief Rob. Wat ben ik toch maar een bofkont met een gezond kind. Ik zal eens een kijkje nemen op de site. Succes!

    Geliked door 1 persoon

  12. Pingback: Een vraag, een verzoek, een bede … – Marion Schrijft Verder

  13. Mrs. Brubeck zegt:

    Gezondheid is niet vanzelfsprekend…. succes!

    Geliked door 1 persoon

  14. gewoonanneke zegt:

    Ik vind het een goede zaak. Zelf kies ik ieder jaar twee vaste doelen waar ik aan doneer. En meer kan ik ook niet missen. (nou ja niet missen is een groot woord maar wil ik niet aan uitgeven) . Weet nog dat mijn zus ook exceem had en weet nog dat kinderen met kringspelletjes haar geen hand wilde geven en ze er ook mee gepest werd. Heel erg is dat.

    Like

  15. Ik kan erover meepraten.
    Droeg als kind (vanaf 11 jaar) een gehoorapparaat…

    Quote: “Nu is mijn gezondheid een stuk beter. Al heeft mijn achteruit gaand gehoor een grote invloed op mijn gemoedstoestand”

    Als ik mijn ervaring mag delen…’Kijk wat er nog wel mogelijk is’. En succes met je project!

    Geliked door 1 persoon

  16. Meike van Otterdijk zegt:

    Wat een goed initiatief!

    Geliked door 1 persoon

  17. Kakel zegt:

    Dapper om je eigen verhaal te delen. Het is logisch dat jij jezelf kunt verplaatsen in die kinderen en ze een tweede, derde of vierde kans wilt bieden. Ik vind het een prachtig initiatief. Een goed gezondheid is niet vanzelfsprekend.
    Mijn dochter is een jaar mentor van eerstejaarsstudenten geweest op de Erasmus universiteit. Eén jongedame zat in een rolstoel en was slechtziend. Gewone boeken kon zij niet lezen. Roos heeft aan een aantal touwen getrokken en de TU Delft bereid gevonden om de benodigde boeken in grote letters te printen. Waar een wil is, is ook vaak een weg…
    Lieve groet.

    Geliked door 1 persoon

  18. Willem zegt:

    Bij mij trok je mededeling dat je uiteindelijk 2 jaar in een kinderdorp geweest bent, een luikje open over een 6-weeks verblijf in een ‘gezondheidskolonie’, waar ik absoluut geen prettige herinneringen aan bewaar. Nou heb ik niet echt een beeld bij zo’n kinderdorp, maar als het ‘kinderdorp’ vergelijkbaar is met een ‘gezondheidskolonie’, dan heb ik nu, minstens 50 jaar later, nog met je te doen. Ik zat in de eerst helft van de jaren ’50 in die gezondheidskolonie. Uit het feit dat je nog werkt leid ik af dat je de pensioengerechtigde leeftijd nog niet bereikt hebt. Zo redenerend moet je ergens in de 60-er jaren in dat kinderdorp geweest zijn. Nog steeds de tijd waarin het motto ‘het doel heiligt de middelen’ vrij hoog in het vaandel stond bij instellingen, al begon het heel voorzichtig iets te kantelen. Maar eer het kind echt centraal stond, waren we toch wel een dertigtal jaren verder.
    Was zo’n kinderdorp echt vergelijkbaar met een gezondheidskolonie, waar het hoogtepunt van de week was dat je gewogen werd? Bij mij heeft het weinig geholpen; na 6 weken was ik nog geen kilo aangekomen.

    Like

  19. Rob Alberts zegt:

    Op zich zijn mijn herinneringen aan het kinderdorp wel positief.
    Voor de meeste van de170 kinderen was de uithuisplaatsing onduidelijk en vaak ook onbegrijpelijk.
    Voor sommigen was er een medische reden aan te voeren. Al werd er in het kinderdorp geen extra medische verzorging aangeboden …
    En of het voor mij zinvol is geweest? Het heeft in ieder geval een heel slechte invloed op ons gezinsleven gehad. Als kind zonder duidelijke uitleg van huis gehaald te worden is en blijft iets vreemds. Na afloop hebben we als gezin eigenlijk nooit een nieuwe vertrouwdheid op kunnen bouwen.
    Ik ben van 1956 om het in de juiste tijd te kunnen plaatseb.

    Stille groet,

    Like

  20. caroline zegt:

    Rob, je hebt gelijk het is niet altijd gemakkelijk om naar school te gaan als je langdurig bent.
    Ik werk op een vmbo school en ook wij hebben te maken met kinderen die langdurig afwezig zijn. Daarvoor hebben we wel periode planners e.d gemaakt zodat deze kinderen thuis aan de slag kunnen. Maar ik kan me ook voorstellen dat het contact met je medeleerlingen minstens zo belangrijk is! In de Covid 19 tijd hebben we online lesgegeven en daaruit zouden we lessen kunnen halen hoe we deze kinderen erbij kunnen betrekken in de klas. Via Teams of Zoom is dit niet heel moeilijk!
    Ik zal overigens de link delen met de zorg bij ons op school en vragen of zij het bespreekbaar kunnen maken in het bovenschoolse zorg overleg.
    Groeten Caroline

    Geliked door 1 persoon

  21. Rianne zegt:

    Als je zelf gezond bent en je kinderen zijn dat ook, dan sta je er niet bij stil dat een chronische ziekte voor een kind en zijn of haar familie kan leiden tot isolement. Goed dat je werkt aan meer bewustwording Rob!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.