Een Knuffelpad door Jan Kluskens

Jan Kluskens, een oud-studiegenoot, schrijft over een knuffelpad. Hij zegt: Het geheim van een Knuffelpad, juist nu.

Ik citeer zijn verhaal letterlijk:

Nederweert, 1972

In de woonkamer, Nederweertenaren noemden dat de Gooi kamer, zaten opa en de ooms. Mannenstemmen die hun gelijk in volume probeerden te krijgen. De geur van sigaren, en het geklink van glaasjes met jonge klare die men altijd voller dan vol probeerde te schenken. Hard gelach om die ene opmerking die me altijd bij bleef. 

“Nu hebben ze weer iets nieuws bedacht. Ze gaan knuppelpaadjes in de Peel maken. Dat doen ze zodat mensen op zondag een rondje door de Peel kunnen wandelen. Voor de lol…” Hard gelach en instemming over dit zotte idee. “Zijn die paadjes dan ván knuppels gemaakt of vóór knuppels?” “Nee. Dóór knuppels.” Nog harder gelach. 

Van, voor of door knuppels

Logisch ook want voor Opa stond de Peel gelijk met het randje van de hel. Hij ging er alleen naar toe om turf te steken, die ter plekke te drogen en dan zo snel mogelijk met de kar naar huis. Ergens anders was de Peel niet goed voor. Je ging er in, oogstte je turf en ging er weer uit. De gedachte dat je op zondag, met je zondagse kleren een rondje door de Peel ging lopen kon er echt niet in. Op zondag ging je naar de kerk en ging je op bezoek bij familie. Opa kon niet weten dat we 50 jaar later te weinig Peel zouden hebben om door heen te lopen. Knuppelpaden zijn er inmiddels in vele verschijningsvormen.

Ik herinner me dat ik met mijn vader in de Peel naar de meeuwenkolonie ging kijken. Duizenden meeuwen zorgden daar voor een vogelspektakel door te broeden op de pollen pitrus en pijpenstro. Ze vraten hun buikje vol aan de mest die toen nog breedwerpig op de weilanden werd gespoten en op de stortplaatsen. Ze zochten dan de rust van de Peel op om te broeden. Daarna werd het elk jaar drukker in de Peel. Niet met meeuwen, maar met mensen. Comfortabel parkeren voor de deur van de natuur en een bezoekerscentrum waar je vooraf de lengte van de wandeling kan aanpassen. Voor Limburgers die op zondag uit willen waaien is de Peel inmiddels een soort strand. Het is er nu zelfs zo druk dat ik er zelf op zondag eigenlijk niet meer kom. 

Onlangs signaleerde ik dat er aan de overvolle parkeerplaatsen bij natuurgebieden te zien is dat we te weinig natuur hebben. Een kennis reageerde daarop dat echte natuur ook moeilijk te vinden is. Het staat niet aangegeven. Daarin heeft ze misschien gelijk. Hoe herken je natuur? Voor sommigen zal dat het pannenkoekenhuis of bosrestaurant zijn. Anderen volgen de routes van internet of krant. Ieder zijn of haar meug natuurlijk.  

Liefst kijk ik naar het landschap en gebruik ik de topografische kaart. Intuitief vind ik daarmee altijd wel natuur en wat nog fijner is, eigenlijk vind ik altijd dat stukje natuur waar op dat moment iets te beleven is. Voor mij is dat rust en vooral de afwezigheid van mensen. Door Corona wordt dat lastiger maar beter zoeken levert verrassingen op. De jacht wordt spannender om het zo maar eens te zeggen.

Op jacht en verrast worden door het landschap. Een gek idee. Het landschap ligt er al eeuwen en zou dus eigenlijk niet moeten verrassen. De verrassing zou kunnen zijn dat je een zwijn, ree, das ziet. Mogelijk wordt je verrast door overvliegende kraanvogels. Maar ik heb gemerkt dat veel mensen deze dieren niet eens horen of zien. Wellicht wordt de gemiddelde natuurbezoeker niet eens verrast en ziet, hoort en ruikt hij niet. Natuur is dan niet het onderwerp maar het decor van de natuurwandeling. Te veel ervan kan afleiden van het gesprek dat je met je partner voert. 

Een zonsondergang of herfstkleuren kunnen ons vervoeren, beslommeringen laten vergeten of misschien wel inspireren. Dat vereist dan weer wel dat je je overgeeft aan de natuur. Zet je eigen verwachting overboord. Loop juist geen uitgezette route, maar laat je door je nieuwsgierigheid verdwalen. Je vindt dan vanzelf een plek voor je koffie. Misschien wil je het nog avontuurlijker. Ga dan bij slecht weer. Het is dan lekker rustig in de natuur en je voelt de wind door je haren. De regen koelt je sensationeel af of de sneeuw neemt je mee in verstilling. Wedden dat je beter het bos uitkomt dan dat je er in ging? 

En dan nog iets. Doe het samen, ga met je lief. Samen op minivakantie! Het is bijna gratis. Je hoeft maar één keer een rugzak, thermosfles en wandelschoenen te kopen. Als beginner groei je door te oefenen door tot gevorderde, misschien wel tot expert. Opa’s gelach om de knuppelpaadjes die hun tijd ver vooruit waren hebben me opnieuw geïnspireerd. Ik wil meer relevante natuur in Nederland. 

Daarom hier mijn idee: 

Knuffelpaadjes… Natuuravonturen maak je samen

Iedereen mag hier zijn of haar eigen gedachten over laten gaan en ik hoop dat je veel voorpret beleeft aan het uitstippelen van jullie knuffelpad. Omdat een goed idee zonder businessmodel tegenwoordig geen navolging vindt heb ik dit tot op detail uitgewerkt voor bezoekerscentra, pannenkoekenhuizen en bosrestaurants. 

Dit idee werd een paar jaar nog weggelachen. Dankzij Opa echter weet ik dat dit wel eens een goede garantie kan zijn voor succes. De tijd is er rijp voor.  

Over Rob Alberts

Mensen, natuur, de aarde, planten en dieren hebben mijn interesse. Monumentale Bomen fascineren mij. Onderwijs is mijn passie. In 1988 ben ik in de Bijlmermeer komen wonen. De mensen, het groen, de andere manier van bouwen / wonen hebben mijn hart gestolen. Zonder ver te reizen is hier de hele wereld binnen handbereik. Rondom mijn huis geniet ik vooral van de Familie Pimpelmees. In december 2009 ben ik gaan bloggen over wat mij opvalt of wat mij bezig houdt.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

13 reacties op Een Knuffelpad door Jan Kluskens

  1. Karel zegt:

    mogge Rob
    zeker nu is het enorm druk in de natuurgebieden , wandelen heeft sinds dat virus een enorme impuls gekregen , zelfs op paden waar ik op doordeweekse dagen een enkele lokale wandelaar zag loop je zowat in een file nu
    en ga je wat later op de dag , moet je eens kijken wat die filelopers allemaal achter gelaten hebben , het is in en in triest
    velen hebben een hond mee , maar kunnen niet lezen , of hebben maling aan de bordjes die aangeven ” honden alleen aangelijnd mee ”
    knuppelpaden zijn er om de voeten droog te houden , en zijn al eeuwenoud
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Knuppelpad

    wandel groet

    Geliked door 1 persoon

  2. Matroos Beek zegt:

    Vooral het verdwalen in de natuur spreekt me zeer aan.
    Stormachtige groet

    Geliked door 1 persoon

  3. KnutzEls zegt:

    Toevallig schreef ik vandaag over verdwalen in het bos. Niks rampza!ig, wel een avonturengevoel. Gelukkig wel de parkeerplaats teruggevonden 😉

    Geliked door 1 persoon

  4. hermanstel65 zegt:

    Een schitterend gebied; de Peel. Afgelopen jaar zijn wij er een paar keer geweest. Wandelen over de knuppelpaden in de hitte. Want er is weinig bescherming tegen de zon in “De Grote Peel”.
    Knuffelpaden bestaan al veel langer. In België schijnt er een te zijn, die versierd is met knuffels. 😉

    Geliked door 1 persoon

  5. Rebbeltje zegt:

    Wat leuk een stukje over de Peel
    En verdwalen op een knuffelpad lijkt me wel wat 😉
    Groetjes

    Geliked door 1 persoon

  6. Sjoerd zegt:

    Dwalen door de heide of door het bos kan hier gelukkig ook nog. Verdwalen ook…. Ik zoek ook de stilte, en niet de mensen.

    Geliked door 1 persoon

  7. Spontanity zegt:

    Knuffelen en knuppelen, gaat volgens mij niet samen.
    Maar verder heb je gelijk.

    Geliked door 1 persoon

  8. Willem zegt:

    Ik zie het helemaal voor me; een knuffelpad dat door romantische omgeving leidt. Struweel afgewisseld met nostalgische korenveldjes, waar het koren net gemaaid is en de garven in hokken staan en weilandjes waar de hooiruiters uitnodigend staan om je even discreet terug te kunnen trekken met je lief. Het binnenlandse toerisme zal er een boost van jewelste van krijgen en een beetje romanticus heeft er ook nog wel enig geld voor over.
    Als je dit goed aanpakt dan is een groot deel van de stikstofproblematiek meteen de wereld uit. Iedereen blij!

    Geliked door 1 persoon

  9. Als de lockdown voorbij is komt er vanzelf weer voldoende natuur vrij. Zo was het, en zo zal het wel weer worden.

    Like

  10. elsjeveth zegt:

    Een knuffelpad…wat een lumineus idee.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.