klein dorpje, Grote Hel

Als taalcoach ontmoet ik mensen van ver weg. Asielzoekers, vluchtelingen, arbeidsmigranten of studenten willen m.b.v. een taalcoach hun spreekvaardigheid verbeteren. Soms zijn het speciale letters die bij de uitspraak moeilijk zijn. De werkwoorden hebben en zijn geven altijd problemen. De directheid van Nederlanders is soms onbegrijpelijk voor de ander. Nuances zijn en blijven moeilijk. Humor is taal- en cultuurgebonden. Uitdrukkingen en gezegden zijn niet te vertalen.

Bij het ene contact als taalcoach heb ik een persoonlijke klik met de persoon. En bij het andere contact heb ik ontzettend veel bewondering voor de persoon. Gedrevenheid, inzet, intelligentie, doorzettingsvermogen, mooie karakters, het komt allemaal voorbij. Juist daarom word ik boos bij vreemdelingenhaat. Vanuit een niet zelf verworven positie is het makkelijk afgeven op andere bevolkingsgroepen. Ouders, geboorteplek of gender hebben wij niet in eigen hand. De religie, godsdienst of levensovertuiging is een persoonlijke keuze. Daar wil ik niet over oordelen. Zoals ik ook geen oordeel over afkomst, geboorteplek of gender wil geven.

Terug naar de taal; deze blogpost heet “klein dorpje, Grote Hel”. Ana vertelde over deze uitdrukking. De bekrompenheid en veroordeling van mensen in een kleine gemeenschap wordt met deze uitdrukking omschreven. Ze zegt dat het een letterlijke vertaling is. Vaak gaat met een letterlijke vertaling de essentie verloren. In dit geval vind ik de uitdrukking sprekend en mooi. Ook in een wereldstad is er sprake van bekrompenheid en veroordeling van mensen.

Op sociale media worden regelmatig oordelen en/of veroordelen verkondigd. Volksstammen, bevolkingsgroepen, benoemde bestuurders, gekozen politici worden voor alles wat vies en lelijk is uitgemaakt. Buurman P. wordt nu onder vuur genomen. Met een aangevraagde en verstrekte kapvergunning zijn 2 bomen verdwenen. Op de aanvraag van de kapvergunning is door niemand bezwaar aangetekend. De kapvergunning is dus afgegeven. De bomen zijn gekapt. Maar niet de feitelijke tuin- en boomeigenaren krijgen nu de verwijten. Nee, buurman G. die naast de gekapte bomen woont. Saillant detail: zelfbenoemd bestuurslid J. van een buurtvereniging vernielt zonder kapvergunning en/of toestemming de bomen in zijn eigen tuin, in de tuin van een ander en in het openbaar groen: klein dorpje, Grote Hel.

Terug naar de taal: als iemand tijdens een taalcoach contact grapjes met mij maakt dan word ik vrolijk. Taal verbind, maar dan moet je wel bereid zijn om naar elkaar te luisteren en met elkaar te praten. Paradoxaal genoeg is dat veel makkelijker in een dorp. In sommige steden verschuilen velen zich liever in anonimiteit.

Over Rob Alberts

Mensen, natuur, de aarde, planten en dieren hebben mijn interesse. Monumentale Bomen fascineren mij. Onderwijs is mijn passie. In 1988 ben ik in de Bijlmermeer komen wonen. De mensen, het groen, de andere manier van bouwen / wonen hebben mijn hart gestolen. Zonder ver te reizen is hier de hele wereld binnen handbereik. Rondom mijn huis geniet ik vooral van de Familie Pimpelmees. In december 2009 ben ik gaan bloggen over wat mij opvalt of wat mij bezig houdt.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

20 reacties op klein dorpje, Grote Hel

  1. Karel zegt:

    ha die Rob
    ja ik pik af en toe een rustdag , lijf vraagt er om

    taal is een mooi iets , en zij die de onze willen leren zullen het vast niet makkelijk hebben , geld denk ik andersom ook
    ik ben een voorstander van directheid , zie ik liever dan geniep of achterbaksheid
    en wat die bomen aangaat , waarom zijn er dan geen bezwaren gemaakt , of was het niet openbaar gemaakt , er nadien iemand het leven zuur te maken is de omgekeerde wereld šŸ˜¦

    koers groet

    Like

    • Willem zegt:

      Indirect zijn is niet per definitie geniepig of achterbaks en directheid niet per definitie de enig juiste methode. Het begrip ‘tussen de regels door’ luistere/lezen/praten/horen etc. is niet zomaar ontstaan.
      Wat jij achterbaksheid noemt, noemt een ander en cultuurvorm. Elke taal moet je leren verstaan, maar dat geldt evenzeer voor een cultuur. Hoe was dat liedje ook al weer? “het zijn de kleine dingen die het doen”

      En wat de bekrompenheid van kleine dorpen aangaat; elke (wereld)stad is een verzameling van kleine dorpjes. De bekrompenheid is in een stad net zo groot als in een klein dorpje. Hooguit wat verschil in kleine details.

      Geliked door 1 persoon

      • Rob Alberts zegt:

        Je nuancering is terecht!
        Ana gaf aan dat zij in haar geboortedorp vooral onder een vergrootglas leefde. En dat haar gedrag en opmerkingen dezelfde dag nog aan haar ouders vertelt werden. Die beklemming staat en stond haar tegen.

        De uitleg er omheen is volledig van mij.

        Vriendelijke groet,

        Like

  2. meninggever zegt:

    Wie de taal niet spreekt heeft hier niks te zoeken. Ooit leerde ik van iemand die jarenlang in Engeland woonde maar nu weer terug was, dat onze kennis van het Engels veelal niet voldoende is om zaken in dat eilandrijk ten westen van ons geregeld te krijgen. Hij stelde dat je pas bij de bakker en slager ontdekt hoe beperkt die kennis feitelijk is. En zo gaat het ook hier. Wil je hier succesvol kunnen integreren is die taal hoofdzaak. De groepen die dat gewoon weigeren zijn de kanslozen. Dat verbloemen is ook wel een beetje des zgn. linkse Nederlanders. Ik spiegel het graag daartoe. Nederlanders die een maand naar Australie gaan om daar rond te trekken komen terug en hebben een Engels accent….Waarom die wel??

    Like

    • Rob Alberts zegt:

      Voorspelbare reactie. Maar ook de grammofoonplaat blijft hangen.
      Dit blog gaat om diverse buitenlanders die m.b.v. een taalcoach de Nederlandse spreekvaardigheid proberen te verbeteren.

      Een van mijn contacten vertelde dat er in Zuid Brasilie nog steeds een groep Nederlandse immigranten woont die alleen Nederlands spreken. Van generatie op generatie niet in staat zijn om de landstaal en/of het plaatselijke dialect te spreken en/of te verstaan.

      Tja, het is maar met welke blik naar de buitenwereld gekeken wordt.

      Vriendelijke groet,

      Like

      • meninggever zegt:

        Ook deze reactie is voorspelbaar. Omdat jij de dingen ziet vanuit die ene wijk en ik vanuit de stad en het land. Te vaak zie ik allochtone mensen die na 40 jaar de taal niet spreken. Wel de weg weten in hoe ze hier van de diverse aangeboden hulporganisaties en overheden steun kunnen halen, maar integratie zien als ongewenst. Dat er Nederlanders zijn die elders hun eigen taal koesteren….? Het zal vast. Maar in 95% van de gevallen gaan die lui gewoon op in de nieuwe samenleving waar ze ooit voor kozen. En gaan niet terug op vakantie naar het gebied waar ze vandaan kwamen, worden daar ook niet begraven en willen ook hun nieuwe omgeving niet veranderen naar model van die oude thuisbasis. Erken nu gewoon eens dat er veel mis is met die integratie en dat niet alles ligt aan de mensen die dat observeren maar dat het vooral zit in het feit dat we mensen van elders te snel pamperen en voorzien van alles waarvan wij denken dat het noodzakelijk is zonder enig verlangen terug te stellen naar inzet, aanpassing en zeker taalkennis. Ken ik ook mensen waar het wel lukt? Tuurlijk wel. Maar die vallen niet op, zijn meegekleurd. Achter de eigen deur zijn ze de mensen die ooit kozen voor dit land, buiten gewone Nederlanders. Met alles wat daartoe behoort.

        Like

  3. hermanstel65 zegt:

    Het gaat inderdaad om het “willen” . Bereid zijn om inzet te tonen, die taal van het gastland of nieuw thuisland te willen leren. Die Nederlanders in BraziliĆ« zijn net zo verkeerd bezig als de mensen, die 70 jaar in Nederland wonen en het vertikten om de taal hier te leren. Ik kom ze bijna dagelijks tegen en ze laten ons ook nog vaak merken, dat wij maar een laagstaand volkje zijn. Nog steeds zijn er honderden Turkse mensen, die hun kind niet naar de Nederlandse peuterspeelzaal sturen, zodat het kind de eerste 4 jaar van het leven alleen maar Turks hoort en spreekt en dus al met een flinke taalachterstand aan de schoolloopbaan begint. Alleen de slimmerds en de zeer gemotiveerden lopen die achterstand in. En ik ben het met ‘meninggever’ eens, dat wij dit soort zaken best mogen benoemen. Mits we dat ook doen bij autochtonen, die dezelfde houding hebben. In een van mijn recente blogs beschreef ik wangedrag van mensen met een vermoedelijk allochtone afkomt. Maar zo’n blog schrijf ik ook over de aso, die van oorspronkelijk wel westerse afkomst is. Gedrag en wangedrag komt uit mensen, niet uit huidskleur of ras.

    Geliked door 1 persoon

    • meninggever zegt:

      Hear Hear. Het realisme kan slechts leiden tot een eerlijker aanpak van de problemen. Ontkennen doen we nu al tientallen jaren om zo de linkse droom van nieuwkomers die hier een mooie nieuwe toekomst opbouwen niet te verstoren. De werkelijkheid is hardnekkig. En zeker, zij die gewoon uit Nederland afkomstig van hun leven weinig maken en leven van de Bijstand of erger vallen onder dezelfde noemer…

      Like

  4. Een heel treffende uitdrukking die overal ter wereld van toepassing is, in welke taal dan ook.

    Geliked door 1 persoon

  5. elsjeveth zegt:

    Het voordeel van wonen in een klein dorp zei mijn vriendin eens is dat men eerder weet waar je mee bezig bent dan jij.
    Daarmee is alles wel gezegd denk ik

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.