De Proefzaak

Hullenbergweg 6 te Amsterdam-ZuidOost is misschien nog niet bij iedereen bekend? Toch zullen velen de Blauwe woonwinkel op Hullenbergweg 2 weer wel kennen. De Proefzaak op nummer 6 is de moeite waard om nader kennis te maken. De romneyloods van de Proefzaak is van binnen een lust voor het oog.

Een gigantisch gebrandschilderd glas in lood raam maakt duidelijk dat hier Kloosterbier wordt gebrouwen. De wand van tafelkleden herinnert aan de gezelligheid van oudere dorpskroegen. En toch is de inrichting modern, warm en eigentijds!

Achter het gebrandschilderd glas in lood raam is de nieuwe brouwerij te zien. In blinkend roestvrijstaal worden hier de toppers van brouwerij Kleiburg gebrouwen. Zes grote (2.500 l) en 15 kleine (1.000 l) ketels, bottel-machine en etiketteer-straat en andere procesmaterialen zijn inmiddels geïnstalleerd. Thomas, de brouwer, heeft al 250 verschillende bieren op zijn naam staan. Maar de zoektocht gaat verder.

In samenwerking met Dwaze Zaken wordt er in de Proefzaak een kleine maar smakelijke kaart geserveerd. Zelf heb ik een voorkeur voor de vegetarische Thaise curry. Maar ook de andere gerechten zijn de moeite waard. De bierkaart spreekt voor zich. De toppers en de nieuwste bieren worden hier geschonken. De koffie heb ik mij goed laten smaken. Of dat komt door de bediening? De nieuwe zaak heeft ervaren en gedreven personeel.

Voor de echte bierliefhebbers een adres om regelmatig te bezoeken!

https://nl-nl.facebook.com/deproefzaak/

 

http://brouwerijkleiburg.nl/

 

http://www.dwazezaken.nl/

Geplaatst in Amsterdam, eten en drinken | Tags: , , | 27 reacties

Pipo de Clown

In mijn gedachte noem ik hem Pipo de Clown. Toch weet ik donders goed dat hij Pieter heet. Iedereen op school kent hem. Zijn clowneske streken zijn berucht. Zoals ook zijn schoolprestaties berucht zijn. Om zijn schoolloopbaan op gang te krijgen is hij in een andere groep geplaatst. Zijn streken heeft hij nog niet verleerd. Ik mag hem wel. Wat hij ook wel doorheeft. Dat ik ander schoolgedrag van hem verlang weet hij ook. Maar omdat te laten zien kost nog moeite.

Omdat hij nu in een andere groep zit zie ik hem niet meer in mijn lessen. In de aula kom ik hem tegen. Met een vrolijke groet loop ik naar hem toe. Tegelijkertijd vraag ik of het goed met hem gaat. Terwijl hij JA antwoordt frommelt hij een uitstuurformulier weg. Het ander schoolgedrag is er dus nog niet helemaal. Terwijl ik naar het uitstuurformulier vraag lacht hij een beetje onzeker.

Ik geef het formulier met de achterkant terug. Waarop ik hem zeg dat hij op de achterkant kan schrijven hoe hij dit probleem wil gaan oplossen. Hij begrijpt mij. Boos zijn en blijven is zo makkelijk. Maar samen naar een oplossing kijken helpt.

Een eerste klasser is voor de lol op school. Plezier maken met vriendjes is belangrijker dan het leren. Ik geef ze geen ongelijk! Als ik met een lolletje of geintje de lesstof kan en mag presenteren lukt het wel. Al zal ik nooit een clown worden. Daar ben ik toch weer te serieus voor. Pipo de Clown begrijpt mij en ik begrijp hem. Al hoop ik wel dat zijn schoolresultaten er op vooruit zullen gaan.

 

Geplaatst in Kinderen, Onderwijs, persoonlijk | Tags: | 21 reacties

Afval

Smeer, goor, vies en peuk afval?

Bij alle openbare gebouwen ligt in een ronde boog het afval van de rokers. Nu er binnen niet meer gerookt mag worden staan de rokers in een boogje rondom de ingang. De entree is dan de grote openbare asbak. 10 Miljard peuken per jaar, zo’n 2,5 kilo per roker is een ruwe schatting.

Of we het nu hebben over schoolpleinen of de stoep bij de huisarts de peuken zijn de stille getuigenissen van de rokers ….

Het verteren van filter van een sigaret duurt lang. Er wordt gesproken van 2 tot 12 jaar. Cellulose acetaat is het hoofdbestanddeel van een sigarettenfilter. Ik vergelijk het altijd maar met een opgerolde nylonkous. De verzameling aan giftige stoffen van het roken heeft ook al een slechte naam voor onze gezondheid en het milieu.

Ik pleit voor meer inzamelingsbakken bij de ingang van openbare gebouwen. Wat er daarna met dit chemische afval moet gebeuren? Misschien kan een milieudeskundige zich hier eens over buigen?

Geplaatst in gezondheid | Tags: , , | 48 reacties

Geen gezicht

Ik kies deze blogtitel om meerdere redenen. Maar laat ik eerst vertellen hoe ik hierop kom. Met Rick Hakhoff loop ik regelmatig een ommetje. We halen dan samen een frisse neus. Maar onderzoeken ook hoe wij de wereld zien. Vanaf mijn vierde vijfde levensjaar draag ik een bril. Bij elke set nieuwe glazen wordt de wereld voor mij dan weer een beetje groter. Voor Rick is dat anders. Jaren geleden verloor hij het grootste gedeelte van zijn zicht. Zijn gezicht gaat nu schuil achter een grote donkere bril. Zijn zicht wordt misschien met de jaren ook nog wel minder.

Hoewel Rick veel weet te relativeren is zijn humor soms wat wrang. Mijn reactie is dan vaak die slechtziende stok neem jij niet voor niets mee. Als je echt kwaad wordt heb jij altijd iets bij jou om te slaan. Al tikkend met zijn stok lopen we dan samen weer verder. Hij slalomt makkelijk om de obstakels. Al valt het mij dan weer op hoe vaak de stoep te smal is of vol staat met rommel.

Hij vertelt mij over de betekenis van de geribbelde tegels in looproutes voor slechtzienden en blinden. Hoewel er een duidelijke logica zit in deze looproutes. Toch ontbreekt deze vaak in de praktijk. Ik vergelijk dat dan met het bandje van de metrostation in de metro. Soms wordt dit bandje achterstevoren afgespeeld. Als je dus afhankelijk bent van dit bandje dan stap je gegarandeerd op het verkeerde station uit. Bij de looplijnen is dat ook het geval. Of de stratenmakers kunnen geen tekening lezen. of de ontwerpers gebruiken het benodigde handboek niet.

Die ontwerper of stratenmaker hebben geen gezicht. En de slechtzienden en blinden zijn vaak ook onbekend. Toch denk ik dat het netter en zorgvuldiger is om rekening te houden met hen.

http://www.kcco.nl/werk_en_handicap/blind_slechtziend/verenigingen

 

Geplaatst in gezondheid | Tags: , , | 24 reacties

Een bedelbrief

Inmiddels alweer een aantal jaren bestaat de Stichting Vrienden van het Diemerbos. De Stichting is opgericht nadat het Rijk het budget voor natuurbeheer meer dan gehalveerd had. Ook voor het beheer van het Diemerbos zou dit grote gevolgen kunnen hebben. Om de financiële problemen op te lossen overwoog Staatsbosbeheer delen van haar bezittingen, die niet tot haar kerntaken behoorden af te stoten. Een recreatiebos als het Diemerbos lag daarmee meteen in de vuurlinie.

Een aantal gebruikers van het bos is in verband hiermee rond de tafel gaan zitten en besloot om de belangen van de gebruikers bij Staatsbosbeheer te gaan behartigen. Dit heeft geleid tot de vorming van de Stichting Vrienden van het Diemerbos.

Tot nu toe is het bos in ieder geval niet verkocht en mogen wij constateren, dat de kwaliteit van het bos er niet op achteruit is gegaan. Wij hebben in de periode, dat wij nu actief zijn, een goede positie verworven als gesprekspartner van de beheerders. Onze inspanningen zijn niet zonder resultaat gebleven.

Vanaf het begrotingsjaar 2015 financieren wij onze werkzaamheden uit eigen middelen. Bij de opstart van de Vrienden van het Diemerbos hebben wij de financiële steun van de gemeente Diemen en van het stadsdeel Amsterdam Zuidoost mogen ontvangen. Bij de voorbereiding van onze begroting 2015 vonden wij dat een dergelijke subsidiering transparante behartiging van de belangen van de gebruikers van het bos in de weg stonden. Hiervoor moet sprake zijn van strikte onafhankelijkheid en dus ook van de gemeente en het stadsdeel.

Voor het realiseren van onze doelen moeten wij alleen wel kosten maken. Wij willen graag onze website in de lucht houden. Wij willen ook graag onze jaarlijkse Vriendendag blijven organiseren. Verder hangen er altijd posten voor bestuurskosten samen met het functioneren van een Stichting (Kamer van koophandel, portokosten, vergaderkosten). Onze kosten zijn niet heel erg hoog, maar moeten wel staan tegenover inkomsten.

U voelt het al aankomen. Wij stellen iedere donatie op prijs als u ons in onze activiteiten voor het bos wilt ondersteunen. U maakt ons en vooral onze penningmeester zeer blij als u dat bedrag stort op NL 35 TRIO 0197 7125 68 t.n.v. Stichting Vrienden van het Diemerbos.

Namens al wat leeft en groeit in het bos

Lourens Burgers,

Voorzitter a.i.

Geplaatst in Amsterdam, Biologie, Driemond, gezondheid, Kinderen, Natuur | Tags: | 9 reacties

Een Monroviaanse Keukenprinses

Michael Jackson zong in de jaren tachtig al over een Liberian Girl. Misschien zong hij wel over Hannah Collins. Zij is geboren en getogen in Liberia. Het land in het westen van Afrika werd in 1847 door teruggekeerde ex-slaven uit de Verenigde Staten gesticht. De keuken van Liberia is dan ook sterk beïnvloed door Noord- en Zuid-Amerika. Bijvoorbeeld het bakken van cakes en koekjes. Een traditie die bijna nergens anders in Afrika voorkomt. Monrovia is de hoofdstad. Vandaar de naam van Hannah’s restaurant: Monrovia Childhood Secret

Hannah werkte bij Pantar Amsterdam, een groot cateringbedrijf dat onder meer de bedrijfskantines van een aantal grote bedrijven verzorgt. Zij verzorgde bijvoorbeeld de bedrijfskantine van de Belastingdienst Amsterdam. ‘Hannah werkte tijdje bij Pantar Amsterdam in de catering. Zij stond in de keuken en bereidde tal van gerechten voor. Dit deed zij al jaren met veel plezier en met veel liefde. Zij bereidde gerechten voor ongeveer vijftig man voor. Soms zelfs voor meer. Koken is echt mijn ding. Hannah dacht als ik nou voor vijftig man eten kan voorbereiden, waarom begin ik dan niet voor mezelf?’

Bij Hannah kun je terecht voor belegde mais- een kokosbrood. Maar ook vegetarische-, vis- en kipsalades. Natuurlijk bereid met de ‘Liberian twist’.

Volgens Hannah zijn er niet veel Liberiaanse restaurants in Nederland. Als een ware keukenprinses staat zij in haar restaurant. Zij staat dagelijks klaar om al haar klanten te verwennen met haar lekkernijen. Haar werk is een vervulling van haar grootste droom. Laat u verrassen door haar gerechten en geniet van de glimlach waarmee zij u haar kookkunsten vertoond.

 

https://www.facebook.com/pg/Monrovia-Childhood-Secret-909743759122806/about/?ref=page_internal

Geplaatst in Amsterdam, eten en drinken | Tags: , , | 13 reacties

Sentiment en herinneringen

De herinnering zit niet in de spullen, de herinnering zit in mijn hoofd. Mijn spullen vormen soms een ballast om verder te gaan. Foto’s, dia’s, filmpjes of geluidsbandjes heb ik niet en bewaar ik niet. Toch zit mijn hoofd vol herinneringen. Mijn huis puilt uit met spullen. Ik kan er nog steeds geen afstand van doen. Ben ik sentimenteel?

Mijn boodschappen zijn simpel; eten, drinken, een paar nieuwe veters voor mijn schoenen. Winkelen of etalage kijken doe ik niet. Omdat mijn tv verdwenen en mijn radio vooral uit staat is zie of hoor ik ook geen misleidende reclames. Modetrends en hypes gaan langs mij heen alsof ik als een wereldvreemde zonderling naast het gebruikelijke leven sta.

Verspulling van het leven hoor ik ergens. Steeds meer spullen verzamelen wij om ons heen. Mijn tafelblad rust op een complete in leer gebonden Brittanica Encyclopaedia. Mijn Engels is redelijk. Lezen doe ik graag van papier. Toch zoek ik mijn vragen vooral op het internet op. Is het dan bizar om een encyclopedie als tafelpoot te gebruiken?

Ik herinner mij een complete set woordenboeken. Tijdens de Tweede Wereld Oorlog stonden deze boeken onder het balkon bij mijn vader. Tijdens mijn schooltijd koesterde ik deze woordenboeken. Wat er met de schoolvriend en buurjongen van mijn vader is gebeurd blijft onduidelijk. Een woord opzoekend deed ik altijd voorzichtig en met ontzag.

Herinneringen blijven, gebeurtenissen volgen elkaar op. Soms zitten hier mooie, tedere gevoelens bij. Soms blijven het schrijnende, slecht genezen wonden.

Geplaatst in Geen categorie, gezondheid, persoonlijk | Tags: , , , | 25 reacties