Muizen muizenissen

Er zijn muizen en muizen: niet elke muis in huis is een huismuis, in het bos een bosmuis en in het veld een veldmuis. Deze 3 soorten muizen staan alle 3 in de top 10 van waargenomen zoogdieren. Maar kijk nog even goed voor je een muis invoert!

Huismuizen en bosmuizen zijn ‘ware’ muizen: staart zo lang als het lichaam, grote oren en ogen. De huismuis is bruingrijs met een grijze buik. De bosmuis is geel-/donkerbruin met een lichtere buik en een gele borstvlek. De veldmuis heeft een kort staartje, kleine oren en ogen.

Behalve als je echt in het buitengebied woont (grasland!), kom je de veldmuis niet snel in je tuin tegen, zeker niet binnen de bebouwde kom met veel hoge begroeiing. Kortom: kijk goed voor je een muis invoert!

 

http://www.zoogdiervereniging.nl/bosmuis

 

http://www.zoogdiervereniging.nl/veldmuis-microtus-arvalis

 

http://www.zoogdiervereniging.nl/huismuis-mus-musculus

 

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | 34 reacties

Onhebbelijke kinderen

Soms schiet ik uit mijn slof en schrijf ik minder positief. Toch ben ik mijn blog ooit begonnen met een positieve gedachte. Deze week sprak de schoonmaker op mijn school over onhebbelijke kinderen. Natuurlijk ging het over de troep die zij gemaakt hebben. Vaak zie ik wat er gedaan wordt. De goede dingen krijgen een compliment. De vergissingen worden met een terechtwijzing beantwoord.

Vaak zeg ik dat ik zelf nooit jong ben geweest. In werkelijkheid was ik een lastig en dwars kind. Mijn misdaden bleven kindervergrijpen. Al werk in nu met jongeren die zelfs veroordelingen achter de rug hebben. Mijn jeugdzonden kan ik niet meer weghalen. Maar een positieve toekomst probeer ik wel voor mijn leerlingen te verwezenlijken.

Juist de mooie, oudere uitdrukking; “onhebbelijke kinderen” geven aan dat ook de schoonmaker met liefde en verwondering naar de leerlingen kijkt.

Een stage geeft mijn leerlingen misschien een beter beeld van hun mogelijkheden. Want om een kind nu al te veroordelen voor hun vergrijpen? De toilet was nu door hun bewust vervuild. Maar verder zoekend zijn er buiten school vast ergere dingen uitgehaald.

Voor mij heeft elk kind elke keer weer een nieuwe kans.

Zelf ben ik bevoorrecht. Een opleiding, een baan en een eigen huis heb ik nu. Al zullen sommigen daar vroeger ook bij mij vraagtekens bij gehad hebben.

Wat zeggen jullie? Moeten wij pubers al af schrijven door een gedane misstap. Of laten we ook voor deze pubers een toekomst binnen handbereik?

Geplaatst in Kinderen, Onderwijs, persoonlijk | Tags: | 32 reacties

Sfeerimpressie Beter in het Groen

https://www.beterinhetgroen.nl/filmpje/beleefdag/

 

Geplaatst in Geen categorie | 8 reacties

Zomertijd naar wintertijd

In de nacht van zaterdag 28 op zondag 29 oktober wordt de klok weer een uur achteruit gezet. Het is dan weer wintertijd. Hoe lang doen we dat al, de klok verzetten, en waarom eigenlijk?

In Nederland zijn winter- en zomertijd in 1977 ingevoerd. Voor die tijd had men het jaren zonder gedaan. In de zomer hoefde de klok niet vooruit en in de winter niet achteruit. Geen ‘nacht van de nacht’ en in de zomer geen ‘gebroken nacht’.

Waarschijnlijk was de Amerikaanse geleerde Benjamin Franklin (1706-1790) de eerste die voorstelde eens serieus na te denken over hoe er effectief om kon worden gegaan met het daglicht. In 1784 schreef hij het satirische artikel “An Economical Project for Diminishing the Cost of Light”. De geleerde schreef dat hij op een dag om zes uur ´s ochtends wakker geworden was, naar buiten had gekeken en gezien had dat de zon al op was. Bovendien constateerde hij dat de zon op dat vroege uur ook al licht gaf. Verspilling, meende Franklin die stelde dat mensen ontzettend veel kaarsen en geld konden besparen als ze in de zomer een paar uur ‘eerder’ zouden leven. Zijn artikel was vooral humoristisch bedoeld. In de praktijk werd er niets mee gedaan.

 

William Willett en de Zomertijd

De eerste die met een echt serieus plan kwam voor zomer- en wintertijd was de Brit William Willett (1856–1915). In 1907 kwam hij met het plan om de klok in de lente op vier opeenvolgende zondagen steeds twintig minuten vooruit te zetten. Op zondagen in september zou de klok dan weer steeds twintig minuten teruggezet moeten worden.

Willett schreef in zijn brochure The Waste of Daylight onder meer het volgende:

“Everyone appreciates the long light evenings. Everyone laments their shrinkage as Autumn approaches, and nearly everyone has given utterance to a regret that the clear bright light of early morning, during Spring and Summer months, is so seldom seen or used.”

Velen namen met interesse kennis van het plan van Willett, maar er werd niets mee gedaan.

Eerste Wereldoorlog

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de zomertijd door de Duitsers voor het eerst echt ingevoerd. De oorlog was duur en om kolen te besparen besloot Duitsland op 30 april om één uur voor middernacht de zomertijd in te voeren. Ook in de bezette delen van België en Frankrijk werd dit ingevoerd. Nederland volgde het voorbeeld een dag later. Engeland voerde de zomertijd drie weken nadien ook in.

Tijdens het interbellum was er geen zomer- of wintertijd. In de Tweede Wereldoorlog ging Nederland op bevel van de Duitsers van de Amsterdamse Tijd over op de Midden-Europese Tijd. De klok moest één uur en veertig minuten vooruit worden gezet zodat het in Nederland even laat zou zijn als in Duitsland. In 1946 werd de zomertijd afgeschaft. In 1977 werden zomer- en wintertijd echter opnieuw ingevoerd. Dit vanwege de oliecrisis. Door in de zomer langer gebruik te maken van het zonlicht, zou er energie bespaard worden.

https://historiek.net/zomertijd-waarom-en-sinds-wanneer/6085/?utm_source=wysija&utm_medium=email&utm_campaign=week39-2017

 

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , | 33 reacties

Wintertijd of Zomertijd?

Een verhelderend filmpje:

https://www.youtube.com/watch?v=4XD6JBvfdEY

 

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , | 4 reacties

Erasmus was een Amazigh

Op de geboortedatum van Desiderius Erasmus plaats ik een tekst van Rachid Benhammou.

In de Marokkaanse gemeenschap in Nederland  is er een positieve verschuiving als het gaat om individuele vrijheden en zelfbeschikking. De groeiende bewustwording van de Amazigh-  of Berber-cultuur en identiteit speelt daarbij een belangijke rol, schrijft Rachid Benhammou.

De opleving is mede tot stand gekomen doordat er iets meer bewegingsvrijheid is ontstaan om de Amazigh-cultuur actief te beleven. De Amazigh-taal wordt meer erkend, op scholen onderwezen en in de media krijgt het ook vaker een podium. Daarnaast zijn veel publicaties de laatste jaren ook in het Nederlands vertaald. En als laatste is daar de kracht van sociale media, waarin je elkaar stimuleert, motiveert en onderwijst.

Bepaalde opvattingen binnen de Amazigh-cultuur (Amazigh betekent letterlijk: vrij mens) en het humanisme liggen niet ver van elkaar. Echter, er is een gebrekkige kennis en onvoldoende waardering van de eigen rijke cultuur en geschiedenis en haar vrijzinnige waarden. Dit heeft vooral te maken met de dominante rol van religie binnen de Marokkaanse gemeenschap. Net zoals binnen het humanisme er verschillende opvattingen bestaan, is dat net zo bij de Imazighen.

‘ Atheïstische whisky-drinkers, seculiere liberale moslims en vrome hoofddoek dragende moslima’s, stonden samen op de dansvloer.’ 

Erasmus

Een aantal zet zich bijvoorbeeld af tegen elke vorm van religie, terwijl anderen vrome moslims, christenen of joden zijn. Humanistische waarden zoals individuele keuzevrijheid, democratie, gelijkheid en vrijzinnigheid, lijken sterk op die waar de Amazigh-cultuur voor staat. Wat dat betreft had Erasmus een Amazigh kunnen zijn.

De culturele en historische Amazigh-identiteit zorgt ervoor dat men nadenkt over de relatie tussen religie en cultuur. Door op zoek te gaan naar informatie over de geschiedenis en achtergronden van de taal en cultuur van hun voorouders, zien sommige Imazighen de noodzaak van een duidelijk onderscheid tussen religie en cultuur. Ja, de Imazighen zijn overwegend islamitisch, en zullen dat ook blijven. Maar velen beseffen ook dat het beeld over Marokkaanse Nederlanders, waarin ze vooral Marokkaan en/of moslim zijn, met alle analyses die daaruit volgen, een gemiste kans is. Het is enorm belangrijk dat die aspecten niet zo’n dominante rol mogen spelen in wie je bent. Je bent en blijft uiteindelijk een persoonlijkheid met individuele vrijheden.

Whisky-drinkers

In deze donkere en angstige dagen snakt een ieder naar het moment waarin het licht weer regeert, lijkt mij. Maar ik vraag mij af hoe het komt dat zo een positieve ontwikkeling als die van de Amazigh-cultuur, bijna geen aandacht krijgt. Niet van de politiek, ook niet van de Nederlandse media. In januari, tijdens de Amazigh-nieuwjaarsviering in Den Haag, genoten ruim duizend mensen uit alle delen van het land én uit andere Europese landen, van heerlijke muziek, poëzie, hapjes en exposities. Maar zij vierden bovenal de vrijheid, vrijzinnigheid en het positieve van een prachtige cultuur. Atheïstische whisky-drinkers, seculiere liberale moslims en vrome hoofddoek dragende moslima’s, stonden samen op de dansvloer en genoten van al het moois, maar vooral van elkaar. Kan dat? Ja, dat kan. Heeft u daarover gelezen in de krant? Waarschijnlijk niet.

‘Feminisme en emancipatie waren bij de Imazighen duizenden jaren geleden al belangrijke aspecten van de samenleving’

Vrouwenemancipatie

Een ander mooi aspect is de rol van de vrouw. De Amazigh-cultuur heeft in de afgelopen duizenden jaren, verschillende koninginnen, vrijheidsstrijdsters en andere vrouwelijke historische figuren voortgebracht die belangrijk en beslissend waren voor de Imazighen.

Neem bijvoorbeeld koningin Dihya. Zij leidde in de 7e eeuw het verzet tegen de oprukkende islamitische legers in Noord-Afrika. De Arabieren noemden haar ook wel ‘Kahina’ (wat tovenares of heks betekent) omdat men het niet kon vatten dat een vrouw hele legers aanvoerde. En in de jaren ’20 was de rol van de Riffijnse vrouw groot tijdens de Spaans-Riffijnse Oorlog. Zij namen deel aan verschillende veldslagen, maar verzorgden ook de gewonden en waren een belangrijke schakel in de bevoorrading van de soldaten aan het front. Ook namen sommigen bestuurlijke taken over, naast het bewerken van het land.

Je kan zeggen dat feminisme en emancipatie bij de Imazighen duizenden jaren geleden al belangrijke aspecten van de samenleving waren. De vraag die bij mij dan wel rijst is: waar is het in Godsnaam mis gegaan?

Positief

Het is moeilijk om juist de positieve aspecten te belichten. Positiviteit scoort niet in een tijd waar we lijnrecht tegenover elkaar staan. Maar laten we, ondanks dit gegeven, tussen al het geweld van schreeuwerige krantenkoppen en nietszeggende artikelen, nou wat meer energie stoppen in positieve zaken. We hebben met z’n allen een verantwoordelijkheid om juist de mooie dingen des levens een podium te geven. Niet alleen oordelen over anderen, terwijl je het eeuwige slachtoffer speelt. En vooral uitgaan van je eigen krachten. Want als je hoofd niet vertroebeld wordt door het onuitputtelijk oordelen van andere mensen, houd je blijkbaar ruimte over voor hogere kunsten, muzikale talenten en levenslust.

The Point of No Return is ingeslagen. De eeuwenlange onderdrukte Amazigh-cultuur, met al haar prachtige facetten, slaat keihard terug. Met vrijheid, openheid en waardigheid. En daar kunnen we in Nederland met plezier naar uitkijken.

Rachid Benhammou is cultureel ondernemer, columnist, en lid van de groep Nieuwe Vrijdenkers.

Het Platform Nieuwe Vrijdenkers is van en voor mensen met een moslim-achtergrond die niet meer geloven, ook wel ‘ex-moslims’ genoemd. Ontmoeting en informatie-uitwisseling staan hier centraal. Regelmatig komt een deel van het Platform bijeen voor een lezing en gesprekken.

 

Geplaatst in persoonlijk | Tags: , , | 19 reacties

Vervolg blog Sarah Nyachan Bayak Tut

Wanding Gezondheidscentrum Door de huidige situatie in Zuid-Soedan en met name in Wanding e.o. is er door de bestuursleden van de Stichting River of Life besloten om de bouw van het gezondheids-centrum uit te stellen tot de situatie in het gebied verbeterd is. In de tussentijd wil de stichting zich registreren in Ethiopië, zodat we lokaal hulp kunnen bieden aan de Zuid-Soedanese vluchtelingen op het gebied van gezondheid, educatie, arbeid en onderneming.

Nyachan Bayak Tut werkzaam voor ZOA in Ethiopië Een groot deel van 2016 is Sarah, voorzitter van Stichting River of Life, werkzaam geweest in Ethiopië als projectadviseur voor de organisatie ZOA. Zij heeft in Akobo, grenzend aan Zuid-Soedan (en dichtbij Wanding) meegewerkt aan diverse projecten voor de plaatselijke bevolking, waaronder zich vele vluchtelingen uit Zuid-Soedan bevinden. De situatie in Akobo is erbarmelijk, vanwege overbevolking, armoede en gebrek aan hulpverlening en goede voorzieningen. ZOA is in en rondom Akobo de enige ngo (non-gouvernementele organisatie) die hulp biedt op het gebied van water- en sanitaire voorzieningen, basisonderwijs, levensonderhoud en voedselzekerheid. Vanwege beperkte middelen en mankracht is het onmogelijk om een ieder in hun nood te voorzien. Daarbij kwam er vanaf september 2016 (opnieuw) een vluchtelingenstroom vanuit Zuid-Soedan. Medische zorg is eveneens niet toereikend. Op dit gebied is de bevolking en de groep vluchtelingen afhankelijk van de zorg geboden door de overheid. Op de foto’s kunt u zien dat de huidige gezondheidspost (voorzien door de Ethiopische regering) er zorgwekkend uitziet. Er is gebrek aan medicatie, hygiëne, opgeleide staf etc. Sarah: ‘Op het gebied van medische zorg moet er heel veel gebeuren. Met de komst van de vluchtelingen uit Zuid-Soedan, vergergerde de situatie enorm. Aangezien ons project Wanding Gezondheidscentrum tijdelijk is stopgezet wegens de onveilige situatie in Wanding, zou Akobo een betere locatie zijn om deze doelgroep, de vluchtelingen uit Wanding, en de plaatselijke bevolking hulp te bieden op het gebied van medische zorg.

 

Geplaatst in Politiek | Tags: , | 12 reacties