Een bekentenis

Om goed onderwijsbeleid te ontwikkelen heb ik altijd in hokjes gedacht. Wat is de achtergrond van de leerling wilde ik weten. Hierop aansluitend vraag ik dit ook aan de leerlingen. Terwijl juist die vraag meer en meer als zeer kwetsend wordt ervaren door de leerlingen.

In mijn lessen zeg ik tegen de leerlingen dat hoe je eruit ziet het kadootje is van je ouders. Maar wat je doet en wie je bent altijd je eigen keuze is.

Bij het beoordelen van mensen en dus ook kinderen wordt er jammer genoeg eerst naar het uiterlijk gekeken. En daarvoor komt vaak de familienaam eerst tevoorschijn. Het uiterlijk en ook de familienaam zegt iets over de ouders. Vervelend genoeg zitten daar vaak ook nog eens vooroordelen aan vast.

Terwijl elk kind juist onbevangen aan zijn eigen levenspad moet kunnen beginnen. Het uiterlijk en/of de naam mag daar nooit een belemmering in zijn.

Nederland is altijd een immigratieland en/of remigratieland geweest. Vaak zijn de steden hierin een tussenstation. Maar die steden zijn vaak ook een plek waar nieuwe mensen zich vestigen om te blijven. Aan het uiterlijk of de naam is al lang niet meer te ontdekken of het een eerste, tweede, derde of zoveelste generatie is.

De vraag: “Waar kom je vandaan?” is dan ook vooral een kwetsende vraag …

Toen de moeder van mijn buurmeisje dit vertelde kwam dat goed bij mij binnen. Hokjes denken mag niet meer. Elk kind moet bekeken worden naar wie het is en wat het kind doet. Vandaar deze bekentenis.  

Over Rob Alberts

Mensen, natuur, de aarde, planten en dieren hebben mijn interesse. Monumentale Bomen fascineren mij. Onderwijs is mijn passie. In 1988 ben ik in de Bijlmermeer komen wonen. De mensen, het groen, de andere manier van bouwen / wonen hebben mijn hart gestolen. Zonder ver te reizen is hier de hele wereld binnen handbereik. Rondom mijn huis geniet ik vooral van de Familie Pimpelmees. In december 2009 ben ik gaan bloggen over wat mij opvalt of wat mij bezig houdt.
Dit bericht werd geplaatst in Kinderen, Onderwijs, persoonlijk, Politiek en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

27 reacties op Een bekentenis

  1. Matroos Beek zegt:

    Ieder kind draagt de toekomst in zich, vanwaar het ook moge komen.
    Lieve groet.

    Like

  2. Vanuit een oprechte interesse is die vraag natuurlijk nooit kwetsend bedoeld, maar wordt als kwetsend ervaren omdat het antwoord leidt tot in een hokje geplaatst worden. De vraag is daardoor tegenwoordig helaas besmet. Helaas, want kinderen worden zo bijna gedwongen om hun afkomst te verstoppen. De mooie verhalen over hun afkomst, de verhalen van en over hun ouders en grootouders, horen we niet zo snel meer.
    Mooi verhaal Rob, dank voor het delen.

    Geliked door 1 persoon

  3. “Maar wat je doet en wie je bent altijd je eigen keuze is”…

    vaak is die keuze wel erg beperkt of wordt ze je opgedrongen

    groeten

    Geliked door 1 persoon

  4. groengenot zegt:

    Spontaan denk ik nu aan iets wat onze gekleurde dochter járen geleden overkwam. Ze waren nog kleuters. Ze was gaan spelen bij het buurmeisje. Daar was bezoek aangekomen en die vroegen haar vanwaar zij kwam. Zo rap als tellen had het buurmeisje geantwoord: “van hiernaast”. Het bezoek had zich geëxcuseerd, vertelde de papa achteraf.

    Geliked door 3 people

  5. Bertie zegt:

    Het is moeilijk, soms ben je oprecht geïnteresseerd.

    Like

  6. gewoonanneke zegt:

    Denk dat het ook is hoe en wanneer zo’n vraag gesteld wordt. Maar kan me voorstellen dat het regelmatig niet als fijn ervaren wordt.

    Like

  7. Ferrara zegt:

    Ik denk dat Jacob Berghoef wel een punt heeft.
    Toch is eigen keuzes maken niet altijd makkelijk. En dat kan ook heel goed met het thuisfront te maken hebben. Je ontworstelen aan een systeem gaat niet zonder slag of stoot.

    Geliked door 1 persoon

  8. Karel zegt:

    ha die Rob
    kan je het ook niet omkeren , waarom zou de vraag waar iemand vandaan komt kwetsend zijn

    Like

  9. ik waag het met je oneens te zijn: jouw benadering dat wat je er van maakt altijd je eigen keus is, ontkent de groep waarin het individu wordt geboren, wordt opgevoed, leeft, verder leeft en tenslotte overlijdt.
    Die benadering leidt tot de meritoratie, mocht je ergens een verkeerde afslag hebben genomen, ben jij daar ook totaal zelf verantwoordelijk voor, want jij bent als ieder ander gelijk en gelijkwaardig geboren. Dit is het niet-solidaire van het algemeen heersende geloof in Nederland dat “liberaal humanisme” heet.
    Een klein voorbeeld: In delen van Turkije krijgt de jongste broer de taak de eerwraak uit te voeren op de “overspelige” zus, omdat hij als gevolg van zijn minderjarigheid het minst aantal jaren celstraf krijgt opgelegd.. Dat lijkt me niet geheel een zelfstandige keus van de jongste broer. .Sommige van deze jongste broers wonen in Nederland.

    Geliked door 3 people

    • groengenot zegt:

      Dat vind ik een interessante!

      Geliked door 1 persoon

      • dank groengenot.Rob stelt dat een groep niet meer is dat de optelsom van gelijke individuen. Minister Wiebes in het verhoor over de kindertoeslagaffaire stelt dat hij weigert te geloven dat mensen in zijn ministerie hem willens en wetens hem hebben beduveld. Daarmee verklaart hij zijn groep als optelsom van losstaande individuen. Hij zelf is daar eentje van, hij is daarvoor verantwoordelijk, en trekt het individuele boetekleed aan.
        Anders gezegd: hij offert zich op voor de groep. Net als Rob zich opoffert voor de groep. Zodat de groep met het liberaal humanisme als ideologie kan blijven bestaan. Ook de jongste broer in mijn voorbeeld hierboven offert zich op voor de groep, maar die groep heeft een andere ideologie, die ontkent niet hullie ideologie. Zij erkennen dat mensen verschillen, dat groepen verschillen, dat groepen willen overleven, dat groepen soms leden van de groep daarvoor opofferen, dat culturen verschillen en dat culturen willen overleven.

        Like

  10. Het is je op die manier aangeleerd, Rob. Twee generaties geleden, toen ik nog lagere school liep, vroeg de leraar elk jaar welk beroep onze ouders hadden. Wat had dàt in ’s hemelsnaam te maken met ons mens-zijn of onze capaciteiten? Behalve dan het feit dat de zoon van de dokter toch wel privileges had tegenover die van het kind van de vuilnisophaler…

    Like

  11. Emigrant zegt:

    Ik gaf vroeger onderwijs in vreemde talen en vond het daarbij echt wel nuttig te weten welke moedertaal de leerling/student had. Dan wist je welke speciale fouten je te verwachten had en waar je je op kon instellen. Meestal merkte of begreep ik het vanzelf wel, maar soms vroeg ik het, en merkte nooit dat dat als pijnlijk werd ervaren, hoewel het een verkapte vraag naar het ‘waarvandaan’ is. Maar ik had niet met kinderen te maken.

    Like

  12. meninggever zegt:

    Is van alle tijden. De grootste groep bepaalt de regels. Niet de kleinste. Immigratieland? Nederland was vooral een integratieland. Wij namen op wie het verdiende, beschermden wie echt vervolgd werd en boden kansen aan hen die dat echt wilden. Pas na de jaren zestig veranderde het beeld. Een grote volksverhuizing maakte dat we zijn ondergesneeuwd door mensen voor wie NL toch meer Luilekkerland is en na vier decennia nog steeds de taal niet spreken en onze gewoonten niet accepteren. Hun cultuur en geloof dominanter. De vraag waarom ze dan hierheen kwamen slechts met economische motieven te beantwoorden. Roze bril is prachtig, ik heb er liever een met gewoon glas. Want er zijn mensen die een aanwinst zijn voor onze samenleving. Die iets bijdragen. Criminaliteit en extremistisch gedrag behoren daar niet bij. Wellicht dat we dat de jeugd moeten bijbrengen. Respect is iets om te verdienen, gedrag de weg daar naartoe…

    Like

  13. Spontanity zegt:

    Tsja, wellicht ben ik wel oprecht geïnteresseerd in waar iemand vandaan komt.
    Als ze mij horen praten denken ze soms dat ik uit Engeland kom, of Poolse ben 🙂
    Ik zou daar geen problemen mee hebben en ga het ook niet nalaten het te vragen.

    Geliked door 1 persoon

  14. bvision zegt:

    Ik ben er helaas ook eens ingetrapt. De jongedame was gitzwart en ik kwam haar tegen in de trein. Ze ging naast me zitten, mijn gedachten gingen ook naar waar ze vandaan zou komen. Toen ze wat tegen me zei wist ik het. In onvervalst Rotterdams zonder enig ander accent vertelde ze dat ze in Rotterdam bij een bank werkte en op cursus ging naar Utrecht… Notabene naar dezelfde cursus alwaar ik ook naar op weg was…

    Geliked door 1 persoon

  15. Zo zie je maar weer dat een mens nooit te oud is om te leren. En met een open geest lukt dat toch maar mooi weer.

    Like

  16. Koen zegt:

    Als verhollandse Belg – werkend voor een Noorse organisatie in Afrika kreeg ik die vraag heel vaak. ‘Waar kom je vandaan?’ Ik vond het zelden vervelend.
    Als ik die vraag in Nederland kreeg (men hoorde een licht Vlaams accent) dan antwoordde ik regelmatig: ‘Vraag je dat ook steeds aan je Marokkaanse, Turkse, Kosovaarse (etc) buren?’ Dan volgde er … STILTE.

    Like

  17. Wildcard zegt:

    Mooi geschreven 🙂

    Like

  18. Willem zegt:

    Zoals met heel veel dingen, gaat ook hiervoor het gezegde op “De toon maakt de muziek”. In de omgeving waarin ik opgegroeid ben, kreeg je regelmatig de vraag “Van wel bi’j der iene”. In de landstaal te vergelijken met “Waar kom je vandaan” en als kind voelde je vaak haarfijn aan of dat gevraagd werd uit pure belangstelling of dat er een andere, -vaak kwade-, bedoeling achter zat. De wijze waarop dat gevraagd werd was vaak voldoende om het onderscheid te kunnen maken.
    Tot wasdom gekomen woonde en werkte ik enige tijd in Arnhem en merkte al gauw dat een stad weinig meer is dan een verzameling dorpjes die weliswaar wijken genoemd werden, maar daar was dan ook alles mee gezegd. Inwoners van Wijk A voelden zich altijd beter of achtergesteld ten opzichte van Wijk B etc. en het maakte uit in welke wijk je wieg gestaan had. En later merkte ik ook dat in iedere stad datzelfde fenomeen aanwezig was. Weinig verschil met de omgeving waar ik opgegroeid ben. Daar werd het op enig moment ook van belang of je in het kerkdorp woonde of dat je in een van de vele ‘buitendorpen’ woonde. maar pas toen ik naar school ging.
    Daarom; als de vraag uit gezonde belangstelling gesteld wordt, is er niks mis mee, maar als het gevraagd wordt met als doel om een vooroordeel bevestigd te zien of te krijgen , is het altijd een foute vraag. Ik ben er vrij zwart/wit in.
    Vooroordelen hebben we allemaal, daar is niet aan te ontkomen, maar een beschaafd mens is zich daarvan ook bewust en houdt bij tijd en wijle zijn/haar voordelenen eens tegen het licht om ze opnieuw te rangschikken of weg te gooien.

    Like

    • Een prachtige reaktie van Willem, het het verduidelijkt mij veel. Maar wie ben ik?

      Willem benoemt groepen, die wonen in achterstandswijken of in kakwijken, beide hebben iets negatiefs want beide hebben vooroordelen. Willem is die te boven gekomen, en ik denk dat hij het mogelijk acht dat er meer zijn van zijn tiepe “ons soort mensen (osm)” die een en ander te boven zijn gekomen. En dat zijn tiepe osm in beide wijken kunnen wonen.
      Zijn tiepe osm kunnen op een gezonde manier vragen naar iemands afkomst, maar mijn vraag is wat bedoelt Willem met gezond?

      Gezond is vooral een kwalificatie van een groep, een norm van een groep. Zo zijn liberaal humanisten elk afzonderlijk goed en gelijkwaardig geboren, en misschien zijn die dus ook wel allemaal met een gezonde belangstelling geboren.
      Misschien heeft Willem een geheel individuele opvatting over wat een gezonde vraagstelling is. Moet ik het hem gewoon vragen dus, wat hij daarmee bedoelt. Bijvoorbeeld: Lijkt het op “het oprechte” hierboven van Jacob en Bertie?
      .
      Liberaal humanisten hoeven dat niet aan elkaar te vragen, zij hebben stilzwijgend dezelfde taal en hoeven het niet eens meer de vraag uit te spreken.
      In mijn woorden:de liberaal humanisten zijn allen enthousiaste aanhangers van de groep met hetzelfde geloof dat ze geen onderdeel van een groep vormen.

      Willem is volgens mij nog lang niet “verloren” want hij heeft een heel erg praktisch advies: hou zo nu en dan je vooroordeel tegen het licht om ze opnieuw te rangschikken of weg te gooien. Mijn vraag is: hoe kan ik mijn oor- of vooroordelen tegen het licht houden als ik mijn medemens niet ongezond mag bevragen? Is Rob Alberts nu reddeloos verloren?

      Like

      • Willem zegt:

        Misschien was het duidelijker geweest als ik in plaats van ‘gezond’, het woord oprecht had gebruikt. Al lijkt het me dat een oprechte belangstelling altijd gezond is.
        En je vooroordelen tegen het licht houden is iets wat je vooral zelf moet doen en bij de beoordeling daarvan je eigen normen en waarden hanteren. Want zonder eigen normen en waarden geen oordeel, dus ook geen vooroordeel.
        Waarom zou Rob ‘reddeloos verloren’ zijn vraag ik me af. Hij geeft in dit blog van zelfkennis en de noodzaak om je te blijven ontwikkelen. Juist zeer hoopvol lijkt me.

        Like

        • dank voor je snelle reaktie Willem, nu is mijn vraag wat versta je onder “oprechte belangstelling?” Verstaat Jacob en Bertie daaronder hetzelfde? Als je als derde in dit blog het woord oprecht gebruikt, is het handig te weten in welke betekenis. Zeker als je als individu wilt overkomen.

          De vraag waarom zou Rob reddeloos verloren zijn. hij bekent dat hij eerder zijn vragen stelde aan zijn medemens en stopt daarmee, omdat hij bang is dat zijn vraag niet goed wordt ontvangen. Dus hij stelt zich niet meer kwetsbaar op, iets wat jij juist bepleit om wel te doen.Je ontwikkelt je niet door geen vragen meer te stellen.

          Like

  19. Mooie bewustwording. Hier hoor ik bijna elk gesprek ‘gij bennie van hier he!?’ Omdat ze mij in het dorp meestal met een spijkerbroek en vale trui zien, denken ze te weten waar ik vandaan kom. Tot mijn vaders eens met de andere auto kwamen en 3-delig pak. Ik heb zo genoten van al die mensen die opeens door de straat moesten wandelen. Dat was ook op mijn middelbare school al zo. We waren mavo, het grootste deel was niet Nederlands en dus moet er langzaam lesgegeven worden. Ik ben uiteindelijk aan die klas ontsnapt door een hoger niveau te gaan doen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.