When I am 64

Van mijn Middelbare schooltijd kan ik niet zoveel meer herinneren.

Ach, ik was zo’n dromerige puber.

Al zijn ook die dromen al weer lang vergeten.

Onze docent Engels probeerde met de songtekst “When I am 64” een basis voor ons kennis van de Engelse taal te leggen. Jammer genoeg bij mij met weinig resultaat. Een aantal lessen, dus ook weken draaide hij met zijn bandrecorder het lied. Woord voor woord, zin voor zin schreven wij de tekst uit. De uitleg erbij ben ik totaal vergeten. Het deuntje zal ik vast nog wel herkennen.

Dat ik jaren later verliefd werd op een Schotse vrouw heeft mijn Engels wel verbeterd. Daarna volgde ik een cursus Cambridge Assessment English met een gemiddeld resultaat.

En die dromerige puber is nu een alleengaande van 64.

When I get older losing my hair
Many years from now
Will you still be sending me a Valentine
Birthday greetings bottle of wine

If I’d been out till quarter to three
Would you lock the door
Will you still need me, will you still feed me
When I’m sixty-four

You’ll be older too
And if you say the word
I could stay with you

I could be handy, mending a fuse
When your lights have gone
You can knit a sweater by the fireside
Sunday mornings go for a ride
Doing the garden, digging the weeds
Who could ask for more

Will you still need me, will you still feed me
When I’m sixty-four

Every summer we can rent a cottage
In the Isle of Wight, if it’s not too dear
We shall scrimp and save
Grandchildren on your knee
Vera, Chuck and Dave

Send me a postcard, drop me a line
Stating point of view
Indicate precisely what you mean to say
Yours sincerely, wasting away

Give me your answer, fill in a form
Mine for evermore
Will you still need me, will you still feed me
When I’m sixty-four

https://nl.wikipedia.org/wiki/When_I%27m_Sixty-Four

Geplaatst in gezondheid, Kinderen, Onderwijs, persoonlijk | Tags: , | 19 reacties

Geachte Meneer Wedemeijer,

Beste Jakob,

Ik heb jou leren kennen als een vriendelijk en toegankelijk mens. Maar in deze open brief wil ik jou aanspreken als bestuurder. Jouw portefeuille bestaat uit het beheer, onderhoud en de reiniging van de K-buurt. In deze wijk zijn veel, heel veel, betrokken buurtbewoners, bewonerscommissies en bewoners belangen verenigingen actief. Ik wil in het het bijzonder het bewonersplatform Hart voor de K-buurt en de praktijkgemeenschap Voedselbos Amsterdam-ZuidOost noemen. Met buurtbudgetten en gebiedsmakelaars, ambtenaren bijzondere projecten geef jij namens het Amsterdams gemeentebestuur invulling aan het proces democratisering van onderop.

Als bewoner ben ik betrokken bij het bewonersplatform Hart voor de K-buurt en deelnemer van de praktijkgemeenschap Voedselbos Amsterdam-ZuidOost.

Het rijtje van ambtenaren waar wij telefonisch, per email en/of in overleggen contact mee hebben wordt langer en langer. Ik bedoel dan de ambtenaren, die dan wel heel lokaal werken voor de K-buurt, het stadsdeel of bij een gemeentelijke dienst.

Overleg, dialoog, samenwerken is altijd onze insteek. In deze open brief wil ik het hebben over de regelmatig terugkerende onplezierige en denigrerende opmerkingen naar de inzet, de kennis en ervaring, tijd en werk van de buurtbewoners.

Ook wil ik het hebben over de voortdurende schending van gemaakte afspraken. Waarbij geld en tijd investeringen van de bewoners willens en wetens vernietigd wordt door ambtenaren en ingehuurde aannemers.

Dit kan en mag niet de wijze zijn waarop de overheid, het bestuur, de ambtenaren en de ambtelijke diensten omgaan met goed willende en betrokken bewoners.

Ik schrijf deze brief op persoonlijke titel. Maar tegelijkertijd ben ik er van overtuigd dat ik ook namens heel veel teleurgestelde en woedende bewoners spreek.

Ik zie jouw reactie graag tegemoet.

 

 

Geplaatst in Amsterdam, gezondheid, Kinderen, Natuur, persoonlijk, Politiek | Tags: , , , | 9 reacties

Gezonde honing

Mijn voorkeur gaat uit naar Boekweit honing. Maar van andere donkere honingsoorten kan ik ook genieten. Donkere soorten hebben vaak een duidelijke geur en een stevige smaak. Het belangrijkste blijft de energie die honing geeft. Al zijn er ook mensen die spreken over de voedingswaarde of zelfs geneeskrachtige werking van honing.

Gemiddelde voedingswaarde van honing: Vitamine B2 0.03mg, Vitamine B6 0.05mg, Vitamine C 3.2mg, natrium 7mg, Kalium 50mg, calcium 5mg, fosfor 20mg, ijzer 1.3mg, magnesium 2mn, koper 0.09mg, zink 0.60mg

Om hier nu de benodigde dagelijkse hoeveelheden te verkrijgen lijkt mij niet een gezonde keuze. Maar een klein likje van deze honing in mijn ochtendkoffie kan toch geen kwaad lijkt mij.

Geplaatst in Biologie, eten en drinken, gezondheid, Natuur, persoonlijk | Tags: , | 13 reacties

Museum of Disgusting Food

In Argus lees ik een artikel over het Museum of Disgusting Food. Met de titel ” een kotszakje als entreebewijs” beschrijft Mark Blaisse dit museum. Gerechten van de Groenlandse haai, een eendenei, inktvis, maar ook rijstwijn, brandewijn, koeienmelk en kaas komen voorbij. IJsland, China, Denemarken, de Filipijnen, Kenia en Korea worden of met een gerecht of met de verrassende reacties van hun bewoners beschreven.

Tijdens een cursus verontschuldigde de cursusleider zich voor het vergeten van een onderdeel. In plaats daarvan kregen we een stukje baklava uit Istanboel voorgeschoteld. Waarvoor ik bedankte, te zoete dingen hebben niet mijn voorkeur. Vreemd genoeg was ik de enige cursist die baklava kende. De Doerian die de cursusleider vergeten was kende ik alleen van naam. Maar juist die stinkende vrucht had ik graag voor het eerst willen proeven. Jaren later kon ik bij een Aziatische festival Doerian ijs proeven. Ook niet mijn smaak.

Smaak bepalend zijn bijvoorbeeld moeders kookkunsten, gewoonten, religies, en/of dieetregels. Tolerantie en nieuwsgierigheid naar de ander kunnen aangeleerde afkeren teniet doen.

Smaak en voorkeuren blijven natuurlijk persoonlijk. Maar open staan voor een andere gerechten en de bijbehorende kok verrijkt eenieders leven. Al is het maar door respectvol met elkaar om te gaan.

Museum of Disgusting Food, Kvarteret Caroli, Ostergatan 12, 211 25 Malmö, Zweden

Een nieuwe krant!

 

 

Geplaatst in eten en drinken, Geen categorie, persoonlijk | Tags: , , , , , | 15 reacties

Taibah Moskee “Nul op de Meter”

De Djame Masjdied Taibah Moskee in de K-Buurt  wordt de eerste energieneutrale moskee van Nederland. Bij start van het Suikerfeest ontvangt de Taibah Moskee een cheque voor energieneutraliteit van de stadsdeelbestuurder Dirk de Jager. Als Energiecommissaris 1104 verspreid ik met veel plezier en energiek het persbericht van de stichting CO Force!

Taibah Moskee “Nul op de Meter”.

Onze Energie Commissaris Riezwan Basarat, tevens WKO-specialist bij de Stichting CoForce/ 02025, heeft voor zijn Moskee subsidie aangevraagd om aardgasvrij te worden. Tijdens het Eid al-Fitr feest (einde van de Ramadan) heeft Stadsdeel bestuurder Dirk de Jager de goedkeuring voor het aardgasvrij maken van de Moskee overhandigd aan Zijne Eminentie de Heer Siddique.

De Taibah Moskee verstookt ongeveer 24.000 m3 aardgas per jaar voor verwarming en koken. De verwarming/koeling behoefte gaat ingevuld worden met een lucht warmtepomp en een nieuw ventilatiesysteem. De extra energie vraag wordt ingevuld met 300 PV-panelen op het dak van de Moskee. De Moskee bereidt ook vele maaltijden voor minder bedeelden in Zuidoost. Voor de kok was het best even wennen aan de gedachte dat de bereiding van maaltijden anders zal worden. Inductie koken heeft voordelen, maar als je gewend bent op gas te koken, is de overstap toch een andere beleving.

De onlangs overleden voorzitter Hadji Junas Gaffar Noorani was een groot voorstander om Djame Masjdied Taibah aardgasvrij te maken, daarom wordt het project aan hem opdragen.

Waarom is deze overstap zo belangrijk naast het aardgasvrij maken van Amsterdam? Door deze “Nul op de Meter” aanpak gaan uiteindelijk de kosten voor energie naar bijna “nul” en kan de Moskee de huidige €20.000 per jaar aan energie kosten besteden aan de gemeenschap, zoals verstrekken van maaltijden.

De leden zorgen via donaties voor een grootste deel van de investering die met de ”aardgasvrij-maak” bijdrage van de gemeente rond is gekomen. Door een korte terugverdientijd betekent het in de nabije toekomst minimale kosten voor energie.

In vergelijk met het aansluiten op andere warmtesystemen is meestal geen sprake van een terugverdien moment of “nul” rekening.

De Stichting CoForce wil initiatieven in ZuidOost, zoals het NOM maken van de Moskee ondersteunen vanuit de grote groep Energie Commissarissen. Wij hopen dat het voorbeeld van de Moskee ook de andere geloofsgemeenschappen of verenigingen inspireert om tot initiatief over te gaan. Heeft u een idee om met uw buurt/vereniging of bewonerscollectief een duurzaamheidsinitiatief op te zetten, laat het ons weten via info@coforce.nu. Dan helpen wij uw idee of plan verder naar uitvoering.

Geplaatst in Amsterdam, duurzame energie | Tags: , , , , , , , | 9 reacties

Ching’s Tea Home

Voorbijgangers staan even stil en staren naar de vrolijk gekleurde bus die op een zonnige zaterdagmiddag naar Metro station Bullewijk rijdt. Bij het metrostation aangekomen stapt Ching-ling uit, opent de portieren aan de achterkant en tovert daarmee haar mobiele theehuis tevoorschijn, met een menu van Klassieke Chinese thee en Chings traditionele lekkernijen.

En toch gaat dit verhaal over thee.

Een paar mensen stonden al te wachten en de eerste klant schuifelt voorzichtig dichterbij. Ching herkent haar van vorig jaar. Een Syrische, schat zij in, al heeft ze het nog niet gevraagd. De vrouw wijst op de kaart naar de Jasmijn thee. Alstublieft. Zou het haar doen denken aan thuis? Wat voor thee drinken ze eigenlijk in Syrië? De Surinaamse man met de bakkebaarden is er ook weer. Ni hao, schoonheid, die Oolong vond ik lekker. Doen we, Duncan,  ook weer een Chinees gebakje erbij? De dame achter hem vraagt hoe dat smaakt. Duncan lacht. Of ze wil proeven – er ontstaat een geanimeerd gesprek. Een vrow in mantelpak komt gehaast aangelopen en schraapt haar keel. Hoe werkt dit eigenlijk? De Syrische zegt: “Welkom”.

Dit is waar het omgaat. Haar opa liep vroeger een dag heen en weer naar het volgende dorp om daar voor Ching-ling een speciaal gebakje te halen. Maar vooral ook om het leven te bespreken met zijn vrienden in het theehuis.

Ching-ling houdt van de gesprekken, van het verbinden. Alle nationaliteiten, alle leeftijden, alle rangen uit de maatschappij weten de Theebus te vinden. Even valt het gesprek stil. Met zachte stem citeert zij een wijsheid van Lao Tse: vriendelijkheid in woorden schept vertrouwen, vriendelijkheid in denken schept diepzinnigheid, vriendelijkheid in geven schept liefde. Vier paar ogen kijken haar aan en knikken. De vrouw in mantelpak legt haar hand op de arm van de Syrische. Waar kom je eigenlijk  vandaan? Reigersbos, zegt ze.

Ching’s Teahome kun je overal in Amsterdam-Zuidoost tegenkomen. Ching-ling droomt van een labyrint van vaste theehuizen in Amsterdam-ZuidOost, waar mensen van alle talen, achtergronden en culturen elkaar ontmoeten.

Home

 

https://nl-nl.facebook.com/chingling.hsiao.1

 

 

 

Geplaatst in Amsterdam, eten en drinken | Tags: , , | 15 reacties

Een Bijenhotel in Kantershof

Door De Verenigde Naties is 20 mei uitgeroepen tot Wereld Bijendag’ Hiermee wil zij de bewustwording vergroten van het belang van de bijdrage van bijen aan duurzame ontwikkelingen en de bedreigingen waarmee zij worden geconfronteerd. De bewoners van Kantershof zijn al langer bezig met de aanleg van een Bloemenlint-Bijenlint in hun woonwijk. Vandaag op de Wereld Bijendag presenteren zij een nieuw project. In het Bloemenlint-Bijenlint Kantershof willen de bewoners ook een Bijenhotel gaan bouwen.

Voor een bijenhotel zijn een aantal tips:

  • Varieer de diameter van de gaten en stengels tussen de 3 en 8 mm. Kleinere of grotere gaten trekken nauwelijks bijen. De lengte van de gang maakt niet zo veel uit, maar: hoe dieper, hoe meer nestcellen de bijen kunnen aanleggen. één diameter, zal vooral een beperkt aantal soorten aantrekken.
  • De boorgangen of stengels moeten aan één kant dicht zijn. Bij het boren dus niet tot aan de andere kant van het hout boren. Bij gebruik van stengels fungeren de ‘knopen’ in bijvoorbeeld bamboestengels als natuurlijke afsluiting. Open stengels kunnen afgesloten worden met bijvoorbeeld klei of een wattenpropje.
  • Gebruik hard hout, zoals eiken, esdoorn, es of beuk. Zacht hout heeft als nadeel dat de gangen niet glad zijn van binnen. Bijen houden daar niet van. Steen of beton is ook niet erg aantrekkelijk voor bijen.
  • Gebruik holle plantenstengels of stengels met zachte merg, die bijen zelf kunnen uitknagen, zoals van bamboe, riet, vlier, braam. Sommige stengels gaan vrij snel scheuren en zijn dan aan vervanging toe. Kunststof is minder geschikt, omdat de inhoud hierin snel gaat schimmelen.
  • Boor dwars op de ‘draad’ (vezelrichting) van het hout, niet met de draad mee. Zo ontstaan er minder snel scheuren in de gangen; gescheurde gangen zijn ongeschikt voor bijen. Vaak worden schijven van boomstammen gebruikt voor bijenhotels, maar deze scheuren snel omdat er met de draad mee geboord wordt.

De werkgroep Bloemenlint-Bijenlint vraagt aan alle buurtbewoners of zij met deze richtlijnen een bijdrage wille leveren aan het te bouwen Bijenhotel.

Geplaatst in Amsterdam, Biologie, gezondheid, Kinderen, Natuur, Onderwijs, persoonlijk | Tags: , | 15 reacties