De Aarde is weer plat

De wereld is weer plat geworden en we hebben het niet eens gemerkt. Omdat we het allemaal zo druk hebben met swipen, liken en appen op onze flinterdunne apparaten. Maar hebben we daardoor nou echt contact? Of moeten we nodig weer eens wat verder kijken dan onze muisarm lang is?

Judith Dubois maakt Earthphones. Zoals ik eerst de aarde etende Masha Ru ontmoette zo loop ik nu tegen het atelier van Judith Dubois aan. In een kleurrijk of juist subtiel telefoonhoesje maakt zij van aarde mini-kunstwerken. Gemaakt van natuurlijke materialen uit je geboorteplaats, je laatste vakantieadres of die van de plek waar je haar ten huwelijk vroeg.

Altijd zijn het unieke kunstwerken.

In haar collectie vind je ook exemplaren gemaakt met vulkanisch zand van de Canarische eilanden, gesteente uit de Dolomieten, Val Venosta, terra di Siena en kalk uit Bagni di S. Fillippo Toscane, Curaçao en Bonaire, landschatten uit Spanje, California, Australië, Afrika en verder…

https://www.earthphone.nl/

 

 

Advertenties
Geplaatst in Amsterdam, Natuur | Tags: , | 18 reacties

Paraskevidekatriafobie

Een ziekelijke, irrationele angst van vrijdag de dertiende. Het was therapeut Donald Dossey, die gespecialiseerd is in het behandelen van mensen met irrationele angsten, die de term uitvond. Hij meent dat je genezen bent als je het woord kan uitspreken.

Het bijgeloof over vrijdag de dertiende zou wel eens het meest verspreide bijgeloof kunnen zijn.

Vrijdag kan als ongelukkig worden beschouwd omdat Christus zou zijn gekruisigd op een vrijdag, de executiedag voor de Romeinen. Toch noemen Christenen die dag niet Slechte Vrijdag. Vrijdag was ook Beulendag in Groot-Brittannië (dag waarop mensen werd onthoofd). Sommigen denken zelfs dat vrijdag de dag was waarop God Adam en Eva uit de tuin van Eden gooide.

Is vrijdag de dertiende een voornamelijk ongelukkige dag? Het zou kunnen… als je daarin gelooft. Sommige voorspellingen maken zichzelf waar.

geciteerd van:

http://nederlands.skepdic.com/dict_paraskevidekatriafobie.htm

 

Geplaatst in persoonlijk | Tags: , | 39 reacties

Wim de Groot

Terwijl wij samen van de zon genieten ontmoet ik Wim de Groot. Van het een komt het ander. Zo praten we over onze hobby’s. Ik vertel hem over het plezier dat mijn blog mij geeft. En Wim begint enthousiast over zijn radioprogramma. Sinds kort is hij te beluisteren via SeaBreeze AM. Wim de Groot was in 1979 één van de Mi Amigo Dj’s aan boord van het zendschip Magdalena. Wim was de eerste en de laatste DJ die te horen was via de zeezender Radio Mi Amigo 272. Wim de Groot is iedere woensdag tussen 14 en 15 uur te beluisteren. Zijn radioprogramma heet “Rockwave”. Rockwave is een knipoog naar zijn varende radioverleden en zijn meest geliefde muziek.

Het radioprogramma is een vrolijke en nostalgische muziekshow. Vrolijk en gedegen maakt Wim zijn uitzendingen. Een aanrader!

SeaBreeze AM is te ontvangen in Friesland, delen van Noord Holland, Flevoland, Groningen en Overijssel op 1395 KHz middengolf en via de website van het station.

https://radioseabreeze.nl/

https://nl.wikipedia.org/wiki/Radio_Mi_Amigo

 

 

Geplaatst in persoonlijk | Tags: , | 13 reacties

Veiligheid ???

In het winkelcentrum even verderop zijn twee winkel gesloten.

De ene winkel heeft hier zelf voor gekozen. De winkelketen neemt haar eigen personeel in bescherming. Na een aantal gewapende overvallen wil men het eigen personeel niet langer in gevaar brengen. De huur wordt gewoon door betaald.

Vreemd genoeg wil de eigenaar van het winkelcentrum via de rechter de winkel weer laten openen.

De andere winkel is door de Burgemeester gesloten. Een nachtelijke explosie beschadigde de winkelpui. Een voorbijganger werd hierbij verwond. De winkelier wil graag zijn zaak openhouden. Nu moet hij huur betalen en mist hij zijn omzet.

Of ik mij onveilig voel? Nee, ik doe in het winkelcentrum nog steeds mijn dagelijkse boodschappen. Wel vind ik de situatie vreemd. Want hoe wordt de veiligheid nu geholpen. Een vrijwillige en een gedwongen sluiting help niet. Nee, ik ben niet voor meer camera’s. Maar er zijn vast andere maatregelen te bedenken.

 

Het winkelcentrum iets verder weg heeft jaren op rij een oorkonde gekregen vanwege de genomen veiligheid maatregelen.

 

http://www.winkelenindekameleon.nl/

 

http://ganzenpoort.eu/

 

Geplaatst in Amsterdam, persoonlijk, Politiek | Tags: , | 32 reacties

De Achtste Hemel

In Dierentehuis De Achtste Hemel worden dieren opgevangen die hun plekje in de maatschappij zijn kwijtgeraakt.
Gemiddeld wonen er 40 dieren bij me die tot aan hun laatste snik een zorgeloos, dierwaardig en vooral een gelukkig leven mogen leiden. Ze worden met liefde en alle nodige (medische) zorg omringd.
Daarnaast hebben we als stichting allerlei activiteiten, met ‘alles voor de diertjes’ als uitgangspunt.
– We herplaatsen moeilijke gevalletjes vanuit de 8e Hemel.
Diertjes die door hun gezondheid of rugzakje xtra zorg nodig hebben.
– We helpen particulieren, om moeilijk herplaatsbare diertjes een laatste top-plekje te geven.
– We adopteren soms diertjes, die hulpbehoevend zijn en plaatsen deze eventueel in 8e-hemel-waardig gastgezin. Deze gastgezinnen hebben wij met zorg uitgezocht.
Wij dragen dan mee aan de kosten omtrent ’t desbetreffende dier, zodat deze niets te kort komt.
In de 8e Hemel zal altijd een limiet blijven op t dieren-aantal, zodat ze daar heerlijk van de rust blijven genieten.
Op deze manier kunnen we tóch meer diertjes helpen én mensen gelukkig maken.

Wij ontvangen geen inkomsten uit subsidies of andere toelagen en zijn geheel afhankelijk van giften.

 

Belastingdienst heeft Stichting Hanna aangemerkt als een “algemeen nut beogende instelling” waardoor giften fiscaal aftrekbaar zijn.

Voor donaties, virtuele adopties en verdere informatie omtrent onze stichting en mijn dierentehuis, verwijs ik u graag door naar:

http://www.stichtinghanna.nl

Dierentehuis De Achtste Hemel
Bankrekening: NL19 ABNA 0 4824 77 636

Geplaatst in Biologie, Geen categorie, Natuur | Tags: , | 19 reacties

Losse blaadjes …

Mijn onderwijsverhalen beschrijf ik altijd geanonimiseerd en geantidateerd. Maar dit vrijmibo verhaal moet ik opschrijven. Een nieuwe collega begint te vertellen over zijn vorige school. Nu het gebruik van het internet flink in de schijnwerpers staat vertelt hij dat zijn vorige school nog werkte met een losbladig systeem. Elke leerling heeft een dossiermap met daarin de verzamelde gegevens. Maar veel van deze gegevens zitten losbladig in de dossiermap. Natuurlijk zitten de dossiermappen in een kluis achter slot en grendel.

Op mijn school is het een en ander voor alle betrokken toegankelijk in speciaal hiervoor ontwikkelde software. Het management, het zorgteam, de mentor en de vakleerkrachten hebben elk een andere beveiligde toegang tot deze software. Intakegegevens, onderzoeken, cijfers en ontwikkelingen zijn netjes gearchiveerd.

Werken met losse blaadjes past niet meer in deze tijd. De bestelling voor het volgende rondje wordt opgenomen. Een collega schudt meewarig met zijn hoofd om het amateurisme van de besproken school. Terwijl een andere collega figuurlijk de haren uit zijn hoofd trekt mompelt hij iets van; “De zorgleerling is natuurlijk weer de dupe.”

Het gesprek kabbelt verder over de komende vakantie en de zwangerschap van de afdelingsleider.

De bestelling wordt trouwens elektronisch opgenomen. Want ook de horeca gaat mee met de tijd en de informatisering …

Geplaatst in Kinderen, Onderwijs | Tags: | 14 reacties

Een verontschuldiging?

Wat later als gewoonlijk loop ik naar huis. Bij een van mijn buren staat een vrouw met twee kinderen. Zij vragen aan mij of ik deze buren ken. We staan bij het kattenvrouwtje van Kantershof voor de deur. De vrouw vraagt aan mij om aan te bellen. Ze is op zoek naar haar kat. Verontschuldigend oppert zij dat de buurvrouw misschien voor haar de deur niet wilt openen. Zij maakt een opmerking dat zij niet zo is als die anderen. De kinderen glimlachen naar mij. Zou het zijn dat Jenny de deur niet open doet voor iemand met een hoofddoek?

Uiteindelijk opent Jenny haar voordeur. Er wordt aan haar gevraagd of zij hun kat heeft gezien. Waarna een vrolijk gesprek begint over de verschillende buurtkatten. Jenny geeft aan dat zij nog teveel verdriet heeft om haar onlangs gestorven kat. De verdwenen kat is de afgelopen week wel gesignaleerd. Maar nu toch nog spoorloos.

De volgende dag op weg naar het winkelcentrum word ik vrolijk begroet door de moeder.

Vreemd dat iemand zich om haar hoofddoek moet verontschuldigen.

 

Geplaatst in Amsterdam, persoonlijk | Tags: | 17 reacties